Να με κρατάς… @haveatea.gr

logotelikoaspro

 

haveateaholdme.png

 

 

 

 Νιώσε τα κείμενα μας, με φωνή! 

 

Να με κρατάς όταν περπατάμε στο δρόμο και ας μας κοιτάξει περίεργα η μεσήλικη κυρία απορώντας για τους νέους. Να με κρατάς μην σκοντάψω στις λακούβες που υπάρχουν. Να με κρατάς για να σε νιώθω δίπλα μου. Να είσαι δίπλα μου σε κάθε βήμα. Ούτε μπροστά ούτε πίσω. Δίπλα μου.

Να μένεις πλάι μου στα ζόρια χωρίς πολλές κουβέντες και προσπάθειες για να γίνω καλύτερα. Αρκεί που θα ξέρω πως είσαι ακόμα εδώ και δεν έφυγες. Γίνε ο βράχος και το λιμάνι μου. Γίνε το παράθυρο μου σε έναν κόσμο που δεν έχω δει. Γίνε το παράθυρο στον δικό σου κόσμο. Γίνε το φως στο σκοτάδι μου και η φωνή που θα με βγάζει από τους εφιάλτες μου.

Κράτα με μην πέσω. Τον ξέρω τον δρόμο της πτώσης όσο καλά τον ξέρεις και εσύ. Δύσκολο να σκαρφαλώσεις αλλά όχι και ακατόρθωτο. Μα γιατί να αναλύσω την πτώση όταν νιώθω τα φτερά μου έτοιμα να πετάξουν ξανά;

Μείνε. Μην φύγεις στα δύσκολα, μην αλλάξεις δωμάτιο όταν θα έχω νεύρα, μην κλείσεις τα αυτιά σου όταν θα παραμιλάω. Μην προσπαθήσεις να με ηρεμήσεις με όμορφα λόγια και αισιόδοξα μηνύματα. Κάθισε δίπλα μου και θα με ηρεμήσει μονάχα η παρουσία σου.

Κράτησε το κεφάλι μου ψηλά όταν θα αποτύχω. Κράτησε το μου ψηλά όταν μάταια θα προσπαθήσω να κρύψω τα δάκρυα μου. Και αν δεν σε κοιτάω μην με παρεξηγείς. Είναι που κανένας δεν κοιτάει τον ήλιο κατάματα αλλά νιώθει πάντα τη ζεστασιά του.

Να με κρατάς σφιχτά στην αγκαλιά σου τα βράδια που κρυώνω. Όταν γεμίζω ανασφάλειες μετά από κάθε κουβέντα μας. Ποιος δεν νιώθει γυμνός όταν ανοίγει την ψυχή του;

Μάθε μου ό, τι ξέρεις με κάθε λεπτομέρεια. Προσέχω σαν μικρό παιδί που πήγε σχολείο για πρώτη φορά. Δικαιολόγησε με αν καμιά φορά με βλέπεις αφηρημένη. Τι να σου εξηγήσω τώρα…Τραγούδα μου να φύγουν τα σκοτάδια. Και αυτή τη φορά δεν θα χρειαστεί να φωνάξεις δυνατά μήπως και φτάσουν οι στίχοι στα αυτιά μου. Εγώ σ’ακούω. Τραγούδα ψιθυριστά κάθε τραγούδι και δώσε έμφαση στους στίχους που ξέρεις πως μου αρέσουν.

Να με κρατάς για να ξέρω πως η ευτυχία έχει σάρκα και οστά. Να με κρατάς και να με κοιτάς στα μάτια. Να με κρατάς για να σε νιώθω και ας μην λέμε κουβέντα. Εσύ μ’ ακούς;

 

Βίκυ

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s