Όταν σβήνουν τα φώτα, ανάβει η συνείδηση. @haveatea.gr

logotelikoaspro

 

haveatealightsoff

 

 

 Νιώσε τα κείμενα μας, με φωνή! 

 

Πρώτα έρχονται οι σκέψεις της ημέρας που πέρασε, θες δεν θες θα τα ξανά σκεφτείς όλα από την αρχή, θα μετανιώσεις για λόγια και πράξεις, κάποιες στιγμές θα θες να τις ξαναζήσεις γιατί ήταν ωραίες και κάποιες για να τις αλλάξεις. Όμως μετά από αυτές τις σκέψεις της καθημερινότητας, τι ;

Βράδια και βράδια άυπνοι να περνάνε τα πάντα από το μυαλό μας, όλα αυτά που πρέπει αλλά δεν βρίσκουν χώρο και χρόνο στην καθημερινότητα μας, αναλωνόμαστε σε τόσο γελοία πράγματα που ίσως πρέπει να ανησυχούμε που οι πιο σοβαρές μας σκέψεις μας βασανίζουν λίγο πριν κοιμηθούμε, στριμωγμένες σε λίγα λεπτά του 24ώρου που μόλις ξυπνήσεις το πρωί θα έχεις ξεχάσει. Λέγεται και συνείδηση καμιά φορά…

Είναι εκείνη η περίεργη ώρα που θα αναλογιστείς -ακόμα- και την παγκόσμια ειρήνη. Πόσο παράξενο ε; Έχουμε αφομοιώσει σε τέτοιο σημείο την ιδέα του πόσο μικροί είμαστε μπροστά σε ολόκληρο τον κόσμο, που ακόμα και να μας περάσει φευγαλέα από το μυαλό ένας προβληματισμός παγκόσμιας εμβέλειας μας φαίνεται τραγικό. Τι μπορούμε να κάνουμε άλλωστε, μια σταγόνα στον ωκεανό βολεμένη και υπνωτισμένη. Προβλήματα που έπρεπε να στροβιλίζουν σαν άνεμος στο μυαλό μας μόνιμα και η λύση τους να γινόταν πράξη.

Μα που χώρος και για αυτά Θεέ μου; Δουλειές, σκοτούρες, γκρίνιες, μιζέρια και μην ξεχνάμε έχουμε και μια εικόνα, ένα φαίνεσθαι να διατηρήσουμε. Ένα μυαλό χειμώνα καλοκαίρι. Τι να το κάνεις κι αυτό το έρημο; Και το έχουν ήδη τρελάνει. Το έχουν φουσκώσει με αλαζονεία, ναρκισσισμό και χαζομάρα. Πλέον έχει τρυπήσει και μπάζει κιόλας από παντού.

Τι να πρώτο σώσεις. Αλαζονεία, ναρκισσισμός, χαζομάρα… Συστατικά απαραίτητα για αντιπερισπασμό. Σωστή τεχνική. Κι εγώ όταν η γατούλα της γειτονιάς με ακολουθεί μέχρι την πόρτα και θέλω να με χάσει, την παραπλανώ αφήνοντας της παρά δίπλα λίγο φαγάκι. Να έχει να ασχοληθεί κι αυτή με κάτι βρε αδερφέ! Όλοι έχουν τον τρόπο τους αρκεί να βρεις πως να τους «εξαγοράσεις», πως να τους θαμπώσεις με κάτι που μοιάζει χρυσό όμως δεν είναι κι έτσι να μην βλέπουν πέρα από αυτό, πως να τους κάνεις να κοιτούν το δένδρο και να χάνουν το δάσος.

Ο κόσμος και οι συνήθειες του αλλάζουν με ιλιγγιώδη ταχύτητες, κι εγώ πρέπει να προσαρμοστώ αν θέλω να τη βγάλω καθαρή αυτά τα βράδια. Μα και πάλι ό,τι κι αν κάνω, όσο κι αν αλλάξω, όσο κι αν προσπαθώ να γίνω μια 19χρονη της εποχής δε βγαίνει από το μυαλό μου η Άννα Φρανκ και το πόσο κοιμισμένοι είναι οι άνθρωποι της γενιάς μας. Με τον κρότο που θα τους ξυπνήσει να είναι πολύ πιο εκκωφαντικός από τον προηγούμενο.

 

Νικολέττα

 

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s