Όλα σε θυμίζουν. @haveatea.gr

logotelikoaspro.png

 

 

haveateahealme.png

 

Ο χωρισμός είναι ένας μικρός θάνατος. Δεν μπορείς να τον ξεγελάσεις, δεν μπορείς να τον αποφύγεις και απλά παρασύρεσαι από αυτόν. Δεν σε νοιάζει ο τρόπος που έγινε, πότε έγινε, κάτω από ποιες συνθήκες συνέβη. Σε νοιάζει απλά ότι έγινε.  Εσύ μένεις εκεί  και βλέπεις τα δεδομένα να αλλάζουν και όλα όσα ήξερες να χάνονται και να απομακρύνονται από σένα. Γίνεσαι ένας παρατηρητής του εαυτού σου και προσπαθείς να προσαρμοστείς στην νέα κατάσταση.

Αλλάζει ξαφνικά η καθημερινότητα σου. Αυτός ο άνθρωπος δεν είναι πλέον μέρος της ζωής σου και οι καλημέρες σας και οι καληνύχτες σας σταματήσανε οριστικά. Είναι η φάση της ζωής σου που αποστασιοποιείσαι από τα πάντα και χιλιάδες «γιατί» σε βομβαρδίζουν μέρα – νύχτα. Κάθε φορά που ακούς το όνομα του τυχαία, ανατριχιάζεις. Κάθε φορά που ακούς το τραγούδι σας, κλαις. Ποιος θα σου λέει τώρα ότι σε αγαπάει και σε ποιανού την αγκαλιά θα τρέχεις κάθε φορά που γίνεται κάτι; Με ποιον θα κάνεις σχέδια για το μέλλον σας; Σου λείπει το άρωμα του, η φωνή του, οι παραξενιές του. Πράγματα που μέχρι τώρα δεν σου άρεσαν πάνω του, τώρα σου λείπουν.

Αλλάζεις και εσύ. Σου μιλάνε οι φίλοι σου και δεν τους δίνεις σημασία. Όχι γιατί δεν σε ενδιαφέρει, γιατί δεν μπορείς. Επειδή  το μυαλό σου είναι τόσο γεμάτο από σκέψεις και τόσο κενό ταυτόχρονα. Είσαι αφηρημένος, νευρικός, όλα σε ενοχλούν. Προσπαθείς να τα βρεις με τον εαυτό σου, να διώξεις τον αρνητισμό που σε διακατέχει το τελευταίο διάστημα αλλά πάλι καταλήγεις να ακούς Οικονομόπουλο στο τέρμα ενώ οι φίλοι σου σε παρακαλάνε να βγείτε για ένα ποτό για να ξεσκάσεις και να ξεχαστείς. Εσύ απλά θέλεις να κάθεσαι σπίτι σου, με μια φωτογραφία σας αγκαλιά κοιτώντας το κινητό σου μπας και σε πάρει κανένα τηλέφωνο και ξανά ακούσεις την φωνή του.

Ένα πολύ δύσκολο κομμάτι είναι όταν πρέπει να πετάξεις ή να καταχωνιάσεις πράγματα και φωτογραφίες σας. Τις σκίζεις; Τις καις ή τις κρατάς απλά για να έχεις μια ανάμνηση; Τι θα γίνει όταν μάθεις από κοινούς γνωστούς σας ότι αυτός ο άνθρωπος έχει προχωρήσει την ζωή του και τύχει να τον δεις μαζί με το καινούριο του ταίρι; Χάνεις την γη κάτω από τα πόδια. Ειδικά αν γυρίσει το παγωμένο του πλέον βλέμμα του προς τα σένα, εκεί είναι που νιώθεις ότι σπας, ότι διαλύεσαι σιγά-σιγά.

Ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός. Να έχεις άτομα κοντά σου που σ’ αγαπάνε και θέλουν το καλό σου. Πες τους να μην σου μιλάνε για τον πρώην σου, να παριστάνουν για λίγο καιρό, μέχρι να πατήσεις ξανά στα πόδια σου, ότι δεν υπήρχε ποτέ στην ζωή σου. Προσπάθησε να γεμίσεις την μέρα σου, να κάνεις πράγματα για τον εαυτό σου που θα σε κάνουν να ξεχαστείς. Να μην μένεις μόνος σου για πολύ ώρα γιατί το μυαλό σου θα γυρνάει πάλι σε αυτόν. Για αρκετό καιρό ορισμένες κινήσεις, εκφράσεις, λέξεις, μέρη, πράγματα θα σου τον θυμίζουν. Όλα θέλουν τον χρόνο τους για να ξεθυμάνουν. Τίποτα δεν διαλύεται από την μία μέρα στην άλλη. Είναι μια άσχημη περίοδος στην ζωή σου, που θα περάσει. Όλοι την έχουμε περάσει. Άλλοι με πιο ήρεμο τρόπο, άλλοι με πιο δραματικό. Είναι μια πληγή που θα αργήσει να επουλωθεί, ίσως και ένα κομμάτι της να μην επουλωθεί ποτέ. Είχες ποντάρει πολλά σε αυτό το άτομο και απλά μια μέρα σου έφυγε από τα χέρια.

Όλα περνάνε. Δες το σαν μάθημα ζωής όλο αυτό. Δες την θετική πλευρά. Ότι μετά από αυτό τον χωρισμό, ξεκινάει μια νέα ζωή για σένα. Ένα νέο ξεκίνημα που θα γίνει μέσα από έναν κύκλο που έπρεπε να κλείσει. Μια εμπειρία που έπρεπε να βιώσεις. Βγες έξω και χαμογέλα. Μην σταματήσεις για κανέναν να χαμογελάς, δεν το αξίζει!   Ζήσε την ζωή γιατί είναι πολύ μικρή και άσ’ τα όλα πάνω της. Θα στα φέρει όλα όπως ακριβώς πρέπει και θα είσαι ξανά ευτυχισμένη.

Τέλος, το κυριότερο που έχω να πω είναι ότι στον χωρισμό φαίνεται ο άνθρωπος. Οι αξίες του, η αγάπη και ο σεβασμός που είχε στο πρόσωπο σου. Προσωπικά δεν θα σε κατηγορήσω που συμπεριφέρθηκες τόσο άσχημα, που μίλησες λες και ήμουν ο χειρότερος σου εχθρός,  που δεν έδειξες αξιοπρέπεια και σεβασμό σε τίποτα και σε κανέναν. Θα σε κατηγορώ όμως που με έκανες να τους βλέπω όλους ίδιους με ‘σένα. Όχι όπως ήσουν στην αρχή αλλά στο τέλος. Θα σε κατηγορώ που με έκανες να φοβάμαι να εκφράσω τα συναισθήματα μου και να πω «σ’ αγαπώ» σε άτομα που το αξίζουν πραγματικά. Εγώ δεν ήμουν έτσι. Εγώ δεν φοβόμουν. Ρίσκαρα, τα έπαιζα όλα για όλα.  Και πλέον φοβάμαι εξαιτίας σου.

 

Σήλια

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s