Στην επιφάνεια όλοι αναπνέουν. @haveatea.gr

logotelikoaspro

 

haveateadrown.png

 

Έχεις κοιτάξει ποτέ την θάλασσα πριν μπεις μέσα της και  φοβήθηκες από το πόσο απέραντη είναι; Μπήκες όμως  και ακόμα κι αν η θερμοκρασία της σου έκοψε την ανάσα, συνέχισες να περπατάς. Τη συνήθισες, κολύμπησες μέσα της ξανά και ξανά και χωρίς δεύτερη σκέψη θα μπορούσες να μείνεις μέσα της για πάντα. Τι γίνεται όμως όταν ξαφνικά αρχίζει να φουρτουνιάζει; Σε φοβίζει περισσότερο, ξεκινάς να βγαίνεις στα ρηχά και παλεύεις με τα κύματά της. Φυσικά και συνεχίζεις να αναπνέεις.

Βουτιές έχεις κάνει; Δεν γίνεται να μην έχεις κάνει. Έχεις νιώσει την ανάσα σου να κόβεται; Για δευτερόλεπτα πιστεύεις ότι ήρθε το τέλος, ένα τέλος μέσα στη απόλαυση που είχες τόση ώρα. Κι όμως η θάλασσα δεν είναι μόνο η επιφάνεια. Δεν είναι το γαλήνιο κύμα που σκάει στα βότσαλα και σε ηρεμεί. Η θάλασσα δεν είναι μέχρι εκεί που πατάς.

Η θάλασσα είναι πέρα από τα 100 μέτρα βάθους. Είναι ο βυθός της και ότι ζει μέσα της. Κάποια από αυτά τα προσπερνάς, άλλα δεν τα γνωρίζεις – και δεν θα τα μάθεις και ποτέ- και άλλα μπορούν να σε σκοτώσουν. Η ίδια η θάλασσα μπορεί να σε σκοτώσει.

Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τους ανθρώπους.  Νομίζεις πως τους ξέρεις, πως καθημερινά τους γνωρίζεις και λίγο παραπάνω αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι έτσι. Γνωρίζεις κάποιον μέχρι εκεί που σου επέτρεψε να τον μάθεις. Γνωρίζεις κάποιον μέχρι εκεί που τόλμησες να κολυμπήσεις. Όταν όμως αρχίζουν να φουρτουνιάζουν οι άνθρωποι τις περισσότερες φορές δεν καθόμαστε να παλέψουμε με τα κύματα τους παρά μόνο τρέχουμε να ξεφύγουμε από αυτά. Ξέρεις ότι η θάλασσα τα πτώματα τα πετάει έξω; Άσχημο το θέαμα για να το αντικρίσεις.

Για να μην στα πολυλογώ όταν οι άνθρωποι αρχίζουν να ανοίγονται νιώθεις πως πνίγεσαι και βιαστικά θα τους χαρακτηρίσεις «τοξικούς» μη προσπαθώντας να ανακαλύψεις τι κρύβουν μέσα τους. Σκέψου πόσους θησαυρούς έχασες γιατί δεν έφτασες στον πάτο με μιας και τα αυτιά σου πονούσαν.

Θυμάμαι συχνά μια φράση του πατέρα μου… «Αν δεν σεβαστείς τη θάλασσα, ούτε αυτή θα σε σεβαστεί» και θα σε αφήσω κάπου εδώ να το σκεφτείς.

 

Βίκυ

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s