Το βράδυ που έφυγες και το πρωί που δεν ξανά φάνηκες ποτέ. @haveatea.gr

logotelikoaspro

 

haveateadrown.png

 

Υπάρχουν εκείνες οι στιγμές που ενώ διαρκούν μερικά δευτερόλεπτα και τελειώνουν αποτελούν στην ουσία ένα προμήνυμα. Μια διαίσθηση για αυτό που επρόκειτο να συμβεί, ενώ είσαι στην άγνοια. Όπως εκείνη τη νύχτα, που λίγο πριν δείξει το φωτεινό της πρόσωπο η καινούρια μέρα, σε άφησα να φύγεις. Όπως κάθε βράδυ. Σε άφησα να πας στη βάση σου, στη σιγουριά σου..

Σε φίλησα, σου χαμογέλασα, σου ζήτησα να προσέχεις στην επιστροφή, ενώ ήμουν πεπεισμένη γι’ αυτή. Γιατί ήσουν ο εαυτός σου και τίποτα περισσότερο από αυτό.

Όμως κάτι με έκανε να σε αναζητήσω καθώς χωριστήκαμε. Μπήκαμε στα αυτοκίνητά μας ο καθένας ξεχωριστά. Για κάποιο λόγο ανεξήγητο μέχρι τότε ενώ έφευγα για το σπίτι μου έψαχνα να σε δω. Από τον εσωτερικό καθρέφτη του αυτοκινήτου μου, από το διπλανό. Για κάποιο ανεξήγητο λόγο σε αναζητούσα. Σα να μετάνιωσα που σ’ άφησα να φύγεις. Σαν να ήθελα να σε δω λίγο ακόμη. Ανεξήγητη αυτή η διαίσθηση. Όταν τη νιώθεις δεν μπορείς να την αποδώσεις σε κάτι συγκεκριμένο.

Μέχρι κι εγώ η ίδια όταν συνειδητοποίησα ότι σε ψάχνω, αναρωτήθηκα το γιατί. Απόρησα με τον εαυτό μου, καθώς δεν ήταν η πρώτη φόρα που έπρεπε να αποχωριστούμε. Φτάνω σπίτι κλειδώνω το αυτοκίνητο και λίγο πριν κλείσω την εξωτερική πόρτα του σπιτιού θέλω να σου μιλήσω. Βγάζω το κινητό και σου στέλνω μήνυμα. Δεν έχουν μεσολαβήσει πάνω από 10 λεπτά που σε έβαλα στο αμάξι και αποχωριστήκαμε. Κι όμως είχα ανάγκη να είμαι σε επαφή μαζί σου. Δεν ήθελα να φύγεις.

Μαρτύριο ήταν πάντα αυτή η στιγμή για μένα. Εκείνο το ξημέρωμα, τελικά δεν ήρθε ποτέ. Δεν ξημέρωσε η μέρα. Ό, τι κι αν έκανα εγώ, οι άλλοι, τίποτα πια δεν μπορούσε να φέρει φως. Όλα σκοτείνιασαν. Όλα ήταν διαφορετικά. Διαφορετικά γιατί ήμασταν πια αναγκασμένοι να είμαστε χώρια. Δεν το επιλέξαμε, μας ανάγκασαν. Και ό, τι γίνεται με βία, μόνο πόνο μπορεί να φέρει.

Εγώ μετά από όλα αυτά για ένα πράγμα είμαι σίγουρη. Οφείλεις να έχεις εμπιστοσύνη στην έκτη αίσθηση που μπορεί να σου ξυπνήσει ένας άνθρωπος και να λες όσα νιώθεις, όταν τα νιώθεις, σε εκείνους που σε κάνουν να τα νιώθεις! Κάθε συναίσθημα θετικό ή αρνητικό σου επιβεβαιώνει ότι ζεις, όμως τι αξία έχει αν δεν το μοιράζεσαι; Τι σημασία έχει να λυπάσαι, να χαίρεσαι, να αγαπάς, να μισείς αν δεν το εκφράζεις, αν δεν το δείχνεις; Μέσα από αυτά ζεις.

Και μη μου πεις ότι φοβάσαι να τα δείξεις γιατί αυτός είναι ένας φόβος απατηλός. Αν είναι να πληρωθείς ή να προδοθείς θα γίνει ακόμη κι αν ο άλλος δεν το θέλει ή δεν το επιδιώξει. Θα τα φέρει η ζωή έτσι που θα συμβεί όσο προσεκτικός κι αν είσαι όσο κι αν κλειστείς στον εαυτό σου. Όσο κι αν πάψεις να εμπιστεύεσαι τους ανθρώπους γύρω σου. Μην αλλάζεις για όλα εκείνα που μπορούν να έρθουν στη πορεία της ζωής, διότι η ζωή δεν θα αλλάξει ποτέ. Πάντα θα είναι εκεί να ανατρέπει τα δεδομένα για σένα και τους γύρω σου. Εδώ σε θέλω λοιπόν, μπορείς να μείνεις ίδιος όσα σημάδια κι αν χαράξει πάνω σου; Αν θες να είσαι ο νικητής ανάμεσα στη ζωή και το παιχνίδι της μείνε πιστός στον εαυτό σου και σε τίποτα άλλο πέρα από αυτόν.

 

Βάσω

 

 

 

 

 

Μάθε περισσότερα για τη Βάσω!

vassonaoum.png

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s