Μα εμείς δε βαρεθήκαμε ποτέ. @haveatea.gr

logotelikoaspro

haveatea-passionlove-byathina.png

 

Τι κι αν έφυγες, όλα θυμίζουν τις μέρες που ήσουν εδώ. Είναι εύκολο, θαρρείς, να ξεφύγεις απ’ τη δύναμη της συνήθειας. Τα κατάφερες, υποστηρίζεις, μα κάτι μέσα σου στέκεται ακόμη πλάι μου και ψιθυρίζει πως τίποτα δεν έχει τελειώσει.

Η ζεστή ανάσα σου, τ’ αυθόρμητα λόγια που πάντα αγαπούσα είν’ ακόμη εδώ, δεν έφυγαν παραδόξως κι ούτε θα το κάνουν, λένε. Μη με ρωτήσεις τι απ’ όλα μου λείπει. Θ’ αποφύγω την ερώτηση σου ή θα την αγνοήσω. Μα αν αλήθεια επιμένεις, θελήσεις τόσο πολύ να μάθεις, θα καταλάβω πως το μυαλό σου στιγμή δεν έχει σταματήσει να με σκέφτεται.

Δε θα σου απαντήσω, παρόλ’ αυτά. Θα σ’ αφήσω να καταλάβεις πόσο επώδυνη ήταν για μένα η διακοπή της συνήθειας. Την διέκοψες αμέριμνα, και τώρα καταβάλω ανούσιες προσπαθείς να χτίσω μια καινούρια. Δε θα το πω με σιγουριά, μα ίσως και να μου ζητήσεις να ‘σαι ξανά πρωταγωνιστής της. Ίσως καταλάβεις πως η δικιά μας συνήθεια ήταν ανόμοια με τις άλλες, πιο ελκυστική. Δε σε κούραζε, και μεταξύ μας, απολάμβανες το κάθε της λεπτό.

Ήξερες τι σε περιμένει, δε συνηθίζες στις εκπλήξεις που σου επιφύλασσε, μα…Μα δε βαρέθηκες ποτέ. Γιατί, μωρό μου, η δικιά μας η συνήθεια ήτανε διαφορετική. Είχε και τις αξέχαστες στιγμές της, είχε και τ’ ανάποδα της. Μα δε βαρέθηκες ποτέ. Επέμενες, στεκόσουν όρθιος κι έτοιμος να με κάνεις δική σου ξανα. Κρατούσες εμένα κι άφηνες το καθετί στη μοίρα του, αγνοούσες το «πως» και το «γιατί». Δε βαρέθηκες ποτέ.

Μακάρι να ‘ξερα τι σ’ έφερε στην κατάσταση που είσαι. Άλλαξες ριζικά, μαζί σου άλλαξες κι εμένα, την καθημερινότητα που καθορίσαμε μαζί. Τα πάντα μοιάζουν διαφορετικά, δε μ’ εντυπωσιάζουν, αφού στα μάτια μου εσύ είσαι το ιδανικό. Τα βράδια σε σκέφτομαι, και θυμάμαι τα δικά μας, που μ’ είχες αγκαλιά και τα ξεχνούσα όλα. Ανακαλώ τα σχέδια για το μακρινό μας μέλλον, αυτά που κάποτε μαζί ονειρευόμασταν, κι ακόμη κρυφά ονειρευόμαστε.

Ξέρω, κι ας μη το παραδέχομαι, πως θα ‘θελες να ‘σουν εδώ. Και τι δε θα ‘δινες για να γυρίσουν πίσω εκείνες οι μέρες, αυτές οι νύχτες. Δεν τις βαρέθηκες ποτέ. Μα τώρα; Που είσαι τώρα, μωρό μου; Σίγουρα όχι εδώ, γιατί δε σε νιώθω εξ’ ολοκλήρου. Θέλω καθετί σου να γίνει ξανά δικό μου, να το κατακτήσω απ’ την αρχή με τον τρόπο που μόνο εγώ μπορώ.

Θ’ απολαμβάνεις κάθε μου λέξη και κάθε μου φιλί θα σε γυρίζει στα παλιά. Στα παλιά που μαζί περάσαμε, και στα νέα που πρόκειται μαζί να μας βρουν…

 

Αθηνά

 

 

 

 

Μάθε περισσότερα για την Αθηνά!

athinakapsali

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s