Τίποτε πιο μόνιμο του προσωρινού. @haveatea.gr

logotelikoaspro

haveatea-mindfuck-byvaso

 

Περνάει λένε ο καιρός και δεν το καταλαβαίνουμε. Πολλές φορές πιάνω τον εαυτό μου να κοιτάει τη ζωή σαν παρατηρητής. Έχει κι αυτό την αξία του, δε λέω. Όμως αυτό συμβαίνει όταν σου έρχονται πράγματα και γεγονότα που δεν τα περιμένεις, δεν τα έχεις σκεφτεί καν. Τότε πιάνεσαι στον ύπνο, όπως πολύ σοφά ομολογεί ο λαός μας και οι εξελίξεις σε προσπερνάνε.

Μένεις εσύ να κοιτάς το τρένο που μόλις έφυγε, σε προσπέρασε. Όπου τρένο τρέλα της ζωής κι εσύ ανέπαφος στο πέρασμά της. Κι όταν στέκεις έτσι μόνος και παρακολουθείς όσα συμβαίνουν, αλλά δεν συμμετέχεις, τότε ναι είσαι μόνος σε αυτό το παιχνίδι. Ένα παιχνίδι χαμένο. Αφού δεν πράττεις, ούτε σε αγγίζουν αυτά που γίνονται γύρω σου. Κάποιοι αυτό το ονομάζουν αναισθησία. Όμως δεν είναι έτσι. Είναι ανάγκη να παγώσεις ολόκληρος για να συνειδητοποιήσεις τι έχει συμβεί. Να καταλάβεις, γιατί τελικά πρέπει κι είναι καλύτερο να προσπαθείς για σένα σε αυτή την ανηφόρα που ονομάζουμε ζωή, εμείς οι κοινοί θνητοί.

Έρχεται λοιπόν η απόρροια των όσων πέρασες και καταλήγεις στην ιδέα, τίποτα πιο μόνιμο του προσωρινού. Διότι ότι έχεις σήμερα δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα το ‘χεις και αύριο. Κι αν αυτό ισχύει για τα υλικά πράγματα ή το χρήμα μια φορά τότε για τον άνθρωπο ισχύει εκατό. Τι κι αν σε έχω εδώ δίπλα μου να μου μιλάς για όνειρα και σκέψεις μελλοντικές το αύριο ίσως να μην μας βρει μαζί. Για αυτό λοιπόν κι εγώ πιστεύω ότι οφείλω στον εαυτό μου πρωτίστως να μιλάω ανοιχτά για αυτά που νιώθω, σε εκείνους που με κάνουν να τα νιώθω. Να χαμογελάω μέσα από το βάθος της ψυχής μου όποτε το αισθάνομαι χωρίς να με νοιάζει πως θα σχολιαστεί από τους άλλους. Άλλωστε ό,τι αληθινό πάντα υπερισχύει από ό,τι κι αν λέγεται μόνο για να ειποθεί. Αλλά κυρίως να ζυγίζω τα πράγματα μόνο για σήμερα. Γιατί αύριο ίσως χαλάσει η ζυγαριά κι εγώ μείνω μόνο με το ζύγι.

Μόνιμα επομένως να ζυγίζεις μόνο τους ανθρώπους που έχεις δίπλα σου και να τους μιλάς για τα προσωρινά σου, το τώρα σου. Για τα μεγάλα, τα μελλούμενα άσε να μιλήσει η ζωή, άλλωστε εκείνη λέει πάντα την τελευταία πράξη κάθε σκηνής. Μην την υπολογίζεις τη ζωή και ο λόγος είναι ένας και μοναδικός. Εκείνη δεν θα σε σκεφτεί ποτέ. Μόνο δρα πάνω σου. Σου προσφέρει θησαυρούς όμως συνάμα σου παίρνει κιόλας. Να είσαι εκεί δυνατός να δεχτείς ότι νέο σου δώσει και ότι παλιό σου πάρει. Μα να κρατάς πάντα τη γεύση της μέσα σου. Στο μυαλό και στη καρδιά. Από αυτά τα δύο δεν μπορεί να σου ληστέψει κανένας τίποτα.

 

Βάσω

 

 

 

Μάθε περισσότερα για τη Βάσω! 

vassonaoum

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s