Το overthinking μας κατέστρεψε. @haveatea.gr

logotelikoaspro

 

haveatea-overthinking-byvicky.png

 

 

Κάθε πληροφορία που δεχόμαστε περνάει από τον εγκέφαλό μας. Κάθε συναίσθημα και κάθε αίσθηση φιλτράρεται από αυτόν. Κάθε ανάμνηση που έχουμε, μένει φυλαγμένη εκεί και είναι αξιοθαύμαστο το πώς  περνάνε οι πληροφορίες που δεχόμαστε στον εγκέφαλο και ύστερα από ένα ξεκαθάρισμα, σχεδόν ασυνείδητα επιλέγει ποιες θα κρατήσει για πάντα και ποιες θα διώξει.

Οι αναμνήσεις είναι ένα από τα πολυτιμότερα πράγματα που έχουμε. Είτε ευχάριστες είτε δυσάρεστες κατά κάποιο τρόπο μας ορίζουν και  έχουν διαμορφώσει ως ένα βαθμό αυτό που είμαστε σήμερα. Συχνά πυκνά ξεσκονίζω διάφορες αναμνήσεις. Τις περισσότερες  φορές το μετανιώνω μιας και τα περισσότερα που κράτησα δεν είναι θετικά. Τα βράδια γυρνάω τις σελίδες στο μυαλό μου τόσο βιαστικά, ανυπομονώ βλέπεις να φτάσω στο τέλος λες και θα υπάρχει κάτι διαφορετικό στον επίλογο.  Όταν παίρνω την απόφαση να κλείσω το βιβλίο που έχω διαβάσει  άπειρες φορές και να γράψω ένα καινούριο στη ζωή μου, κάνω ακριβώς το ίδιο πράγμα. Βιάζομαι να φτάσω στο τέλος. Πιάνομαι από κουβέντες, από χειρονομίες  ή βλέμματα και προσπαθώ με τεράστια υπομονή να δώσω εξήγηση στο καθένα.

Τρέχω να βγάλω ένα συμπέρασμα για να πω ότι ήξερα την κατάληξη και όμως στο τέλος ποτέ δεν αρκούμαι στο ένα.  Το μυαλό μου παίρνει χιλιάδες στροφές και τα σενάρια που κάνω διαδέχονται το ένα το άλλο. Κανένα δεν είναι σωστό και κανένα δεν ήταν τελείως λάθος. Μα και οι σελίδες που έγραφα τις σκέψεις μου δεν δέχονταν καμία από αυτές. Το μόνο που μπορούσα να κάνω εν τέλει ήταν να περιμένω.

Οι σκέψεις  που έκανα κατά τη διάρκεια της ημέρας με έτρωγαν τη νύχτα. Ήταν εγκλωβισμένες μέσα σε τέσσερις τοίχους και όσο και αν προσπαθούσα να πείσω τον εαυτό μου ότι δεν είναι τίποτα παραπάνω από σκέψεις, αυτές τρεφόταν μέσα αυτό.

Όποιος δεν υπεραναλύει τα πάντα νομίζει πως είναι εύκολο να βγεις από αυτό, αράζοντας με έναν φίλο και περνώντας την ώρα σας χαλαρά. Κι όμως το overthinking σε καταβάλει πριν καν το καταλάβεις. Ξεκινάει με μια απλή σκέψη και καταλήγεις να έχεις ταχυπαλμίες ενώ ήδη αρχίζει να σε σκεπάζει ο πανικός από το πουθενά. Είμαστε εμείς που δεν απολαμβάνουμε τις στιγμές της ζωής μας γιατί τη στιγμή που τις ζούμε, εμείς… σκεφτόμαστε. Είμαστε εμείς που γινόμαστε υπερβολικοί γιατί δυστυχώς έχουμε την τάση να σκεφτόμαστε πάντα τα χειρότερα και φυσικά είμαστε εμείς που πριν από αυτό ήμασταν πάντα χαλαροί και χωρίς άγχος.  Είμαστε εμείς που αφεθήκαμε και καταλήξαμε να έχουμε αντικαταστήσει την αθωότητά μας με πονηριά, γιατί προσπαθήσαμε να μπούμε στο μυαλό άλλων και προτιμήσαμε να κλειστούμε στο δικό μας.

 

Βίκυ

 

 

 

 

 

Μάθε περισσότερα για τη Βίκυ!

vickyrova

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s