Γράμμα σε ένα παραλήπτη χωρίς όνομα παρά μόνο ψυχή. @haveatea.gr

logotelikoaspro

haveatea-losingyou-byvasso

 

 

🎧 f  e e l   t h e   w o r d s:

 

Έχω καιρό να σου γράψω, ομορφιά μου. Έγιναν πολλά αυτούς τους λίγους μήνες που μεσολάβησαν. Υπάρχουν στιγμές που η μοναξιά είναι η μόνη φυσιολογική μου κατάσταση. Εσύ, εσύ είσαι πάντα κάπου εδώ γύρω. Σου μιλάω νοερά και ίσως με ακούς με κάποιο τρόπο. Είσαι εδώ με το να σε σκέφτομαι σε ο, τι κι αν κάνω, όπου κι αν βρίσκομαι.

Δεν έχουν περάσει πολλές μέρες που είδα κάποιον άλλον και στιγμιαία νόμιζα πως σε έβλεπα μπροστά μου, σαν σε θαύμα. Μέτα από ένα λεπτό επανήλθα στην πραγματικότητα.. Παιχνίδια του μυαλού σκέφτηκα! Τότε όμως συνειδητοποίησα πόσο μου λείπεις, πόσο θέλω να σε ξανά δω. Σου γράφω γιατί έχω ανάγκη να σου ζητήσω κάτι. Με το μυαλό μου βέβαια στο ζητάω σχεδόν καθημερινά. Αλλά μαζί τα λέγαμε όλα ευθέως και όχι νοερά. Κάθε σκέψη μας την λέγαμε αβίαστα ο ένας στον άλλον. Αυτή ήταν και η μαγεία σε όσα ζήσαμε εμείς.

Έχω ανάγκη να ξέρω ότι δεν θα φύγεις ποτέ από μένα, από τις σκέψεις μου, τις πράξεις μου.. Μη παραξενεύεσαι γι αυτό το τελευταίο! Οι άνθρωποι και ο χαρακτήρας τους φαίνοται από τις πράξεις τους. Πόσο θα θελα αντί να γράφω εδώ στο χαρτί να σου έστελνα ένα μήνυμα στο κινητό. Να σου έλεγα πως ήταν η μέρα μου, πόσο μου λείπεις και σ’ αγαπάω. Και το σημαντικότερο..να έπαιρνα μια απάντηση. Να είχε αντίκρισμα αυτή η συζήτηση.

Τώρα μιλάω πια μόνο εγώ. Μερικές φορές κουράζομαι να μιλάω και να μην μου απαντάει κανείς. Έχω μπει σε ένα μονόλογο που δεν έχει τέλος. Δεν ξέρω αν ποτέ γραφτεί κάποιος επίλογος σε όλο αυτό και ο μονόλογος γίνει πάλι διάλογος. Αλλά σαν αυτές τις δικές μας συζητήσεις που δεν στέρευαν ποτέ, δεν υπάρχει. Ακόμη και τώρα δεν έχω πάψει να σου μιλάω και να θέλω σα τρελή να τα συζητάω όλα μαζί σου. Αχ είναι τόσα που δεν ξέρω αν μπορώ να τα αφήσω πίσω, ή απλά πρέπει να το κάνω. Αλλά απλό είναι μόνο για όλους τους άλλους. Για μένα είναι απόφαση ζωής.

Μια ζωή χωρίς εσένα, μια ζωή μισή, αφού μαζί σου είχα υπάρξει τόσο γεμάτη, τόσο πλήρης. Κι αν ήρθαν έτσι τα πράγματα εγώ οφείλω σε σένα το σημαντικότερο πράγμα που μπορεί να πάθει κανείς στη ζωή του, την ευτυχία! Νιώθω ευλογημένη που σε γνώρισα και έζησα πράγματα μαζί σου γιατί κάθε φορά που θυμάμαι μια στιγμή νιώθω ξανά και ξανά το ίδιο, όπως τη πρωταρχική στιγμή που το βίωσα.

Να ζεις πάντα μέσα στις μνήμες και στο υποσυνείδητό μου, σαν ένας μικρός θησαυρός που όταν τον κατακτάς είναι δικό σου και μόνο.

Υγ. Λείπουν εκείνοι που έλειπαν ακόμη κι όταν ήταν εδώ!

 

Βάσω

 

 

 

 

 

f i n d   o u t   m o r e   f o r  Vasso:

vassonaoum

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s