Απόρριψη, γένους θηλυκού. @haveatea.gr

logotelikoaspro

 

disappointed-haveatea-byvasso.png

 

Όλοι ξεκινάνε με τις καλύτερες προϋποθέσεις μια νέα σχέση, ένα νέο ειδύλλιο, πόσο μάλλον έναν γάμο. Κάνεις όνειρα που πιστεύεις πως δεν χαράζονται στην άμμο και μπορούν να σβηστούν με το πέρασμα του αφρού της θάλασσας. Φτιάχνεις εικόνες που θες στο μέλλον να ζήσεις με τον άνθρωπο που σήμερα μοιράζεσαι ένα σωρό πράγματα, συναισθήματα, στιγμές. Νιώθεις μοναδική ή μοναδικός αντίστοιχα.

Μα όταν βρεθείς μπροστά σε μια απόρριψη τι γίνεται; Αν εκεί που πιστεύεις πως όλα είναι ρόδινα και πιο όμορφα από ποτέ, έρχεται η ανώμαλη προσγείωση σε όλα εκείνα που έδινες τόπο στην οργή, στις ενδείξεις που είχες αλλά ήταν αδύναμες μπροστά στο δάχτυλο πίσω από το οποίο κρυβόσουν.

Ήταν το εγώ σου υπέρμετρο ίσως και δεν ήθελες να καταλάβεις ότι τελικά δεν ήταν και τόσο τέλεια τα πράγματα ανάμεσα σας. Και μετά από τη δήλωσή δεν θέλω να είμαστε πια μαζί, θέλω να χωρίσουμε, έρχεται η ανασφάλεια σούμπιτη και δεν μπαίνει καν στο κόπο να χτυπήσει τη πόρτα σου παρά την ανοίγει ορθάνοιχτα.

Να σου πω ένα μυστικό; Όλοι έχουμε νιώσει την απόρριψη. Από τον πιο μικρό μέχρι τον πιο μεγάλο. Από τον πιο όμορφο ναι ναι… μέχρι τον πιο άσχημο σε αυτόν τον κόσμο. Και ξέρεις γιατί; Τα ζητούμενα του καθενός ποικίλουν, αλλάζουν πως να στο πω. Και όσο δεν είσαι σίγουρος για το τι θέλεις στη ζωή σου τα ζητούμενα μεταβάλλονται με τεράστιο ρυθμό για όσα αναζητάς από τους γύρω σου. Αναγκαστικά συμβαίνει αυτό στους ανθρώπους. Διότι ο χρόνος δεν είναι στάσιμος. Σκέψου στο πέρασμα του χρόνου οι προσωπικές σου αναζητήσεις μένουν σταθερές; Σε μια πρώτη αναζήτηση τι λες; Θα ναι όλα ίδια; Τα θέλω σου, τα εγώ σου, τα πιστεύω σου…;

Αναπόφευκτα λοιπόν εν δυνάμει μπορεί ο καθένας να απορρίψει τον οποιονδήποτε. Γιατί μη μου πεις ότι κι εσύ -που τώρα τα διαβάζεις όλα αυτά και κατά βάθος συμφωνείς μαζί μου- δεν σου ‘ρχεται πρόχειρα στο μυαλό μια χυλόπιτα (όπως λέμε) που έδωσες ή ενώ ήσουν με κάποιον στη πορεία κατάλαβες ότι δεν θέλεις τελικά και του έδωσες φύλο πορείας. Πόσοι όμως από μας δεν έχουν πέσει στο βωμό των ανασφαλειών που γεννά κάθε τέτοιου είδους απόρριψη; Και εδώ είναι το μεγάλο σφάλμα. Όλα τα σκέφτεσαι θολωμένος ή ακόμα καλύτερα με γνώμονα ότι το λάθος ξεκινά από σένα. Εσύ φταις, εσύ δεν πρόσεξες, εσύ δεν κατάλαβες. Μέτα ξεκινάνε τα ερωτηματικά του τύπου τι λάθος έκανα, τι στραβό έχω πάνω μου και με αφήνει στα κρύα του λουτρού. Μήπως δεν άξιζε όλο αυτό. Του /της πέφτω λίγος/-η και άλλα τέτοια.

Αλλά η απάντηση είναι πάντα μια και μοναδική. Και το φταίξιμο πέφτει στο κενό παρά σε κάποιον από τους δυο εμπλεκόμενους, με προϋπόθεση βεβαία ότι σ’ αυτό το χωρισμό δεν υπάρχει καν η ιδέα ύπαρξης παιδιών. Εκεί αλλάζει το πράγμα και ευθύνη φέρουν και οι δύο. Μα όταν είναι μόνο εκείνη και εκείνος, αυτός που δίνει την απόρριψή δεν φταίει καθώς κάτι άλλο τον παρακινεί να το κάνει κι όχι ότι ο άλλος που έχει απέναντί του δεν είναι επαρκής, ελαττωματικός ή οτιδήποτε άλλο. Θέλει κάτι πέρα από αυτό το άτομο, ίσως και κάτι λιγότερο από αυτόν. Γιατί μπορεί να τον γεμίσει περισσότερο, να τον κάνει καλύτερο σαν άνθρωπο. Ενώ εκείνο από την πλευρά του δεν είναι απαραίτητο να χει κάνει κάτι λάθος. Απλά ένας από τους δυο συνειδητοποιεί πως δεν βρίσκονται στο ίδιο μήκος κύματος. Έχουν σταματήσει να βρίσκονται σε παράλληλες γραμμές. Ο ένας είναι λίγο πιο μπροστά ή πιο πίσω από τον άλλον. Τόσο απλά.

Με λίγα λόγια η απόρριψη είναι γένους θυληκού γιατί δημιουργεί σκαμπανεβάσματα στη ψυχοσύνθεσή σου σαν την εμμηνόρροια ρύση. Την μια σε παίρνει από κάτω και την επόμενη στιγμή σε φτάνει στο Θεό. Εκεί που φτάνεις τον εγωισμό σου στα πατώματα ξαφνικά νιώθεις ότι είναι καλύτερα έτσι και μόνο κερδισμένος είσαι γιατί αυτός που σε άδειασε θα χάσει τελικά που δεν θα σε έχει.

Μην στεναχωριέσαι όταν η απόρριψη σου λέει καλημέρα. Υπάρχει και υφίσταται για να μη ξεχνιόμαστε εμείς οι άνθρωποι να αυτοπροσδιοριζόμαστε. Να ξανά γυρνάμε στη αφετηρία και να θυμόμαστε τι είναι τελικά αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία για να είμαστε με κάποιον. Απλά για να λες ότι έχεις σχέση ή για την ουσιαστική επαφή που μπορεί να σου προσφέρει κανείς.

Δεν είναι όλοι για όλους και δεν μπορούμε να ταιριάζουμε με τον καθένα. Ή πιο σωστά και δίκαια δεν μπορούμε να ταιριάζουμε με τους άλλους σε όλες τις φάσεις της ζωής μας.

 

Γράφει η Βάσω.

 

 

 

 

 

f i n d   o u t   m o r e   f o r  Vasso:

@Vaso,Haveatea

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s