Δεν μπορείς να αγκαλιάσεις τις αναμνήσεις. @haveatea.gr

logotelikoaspro

 

instagram-250x250          58e91965eb97430e819064f5

 

 

memories-haveatea-byvicky.png

 

Το παρελθόν μας είναι αναμνήσεις. Άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες και οι περισσότερες από αυτές έχουν χαραχθεί στο μυαλό μας. Καθημερινά φιλτράρουμε τα πάντα από το μυαλό μας και αυτό αποφασίζει τι θα κρατήσει και τι όχι. Μερικά από αυτά που ζούμε είναι τόσο έντονα που θα μείνουν στα μυαλό μας για πάντα.

Τις άσχημες αναμνήσεις προσπαθούμε με νύχια και με δόντια να τις ξεχάσουμε. Υπάρχουν και οι φορές που τα έχουμε καταφέρει αλλά πολλές δεν μπορέσαμε να τις αποβάλλουμε και έτσι ή συμβιβαστήκαμε μαζί τους ή τις ονομάσαμε «μαθήματα». Αν το πιάσουμε από εκεί, τότε έχουμε πάρει πολλά μαθήματα στη ζωή μας και θα συνεχίσουμε να παίρνουμε καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής μας έτσι όπως το ‘παμε. Από αυτή την πλευρά μόνο δύναμη θα αντλούμε.

Οι καλές αναμνήσεις όμως ίσως είναι αυτές που μας στεναχωρούν περισσότερο γιατί δυστυχώς δεν θα μπορέσουμε να τις ζήσουμε ξανά. Έγιναν για μια φορά και μετά έσβησαν. Ίσως να είμαστε λίγο τυχεροί και να έχουμε κρατήσει μια φωτογραφία ή να έχουμε συνδέσει ένα τραγούδι με την τότε κατάσταση. Υποκατάστατα της ευτυχίας.

Ευχήθηκα πολλές φορές να μπορούσα να γυρίσω τον χρόνο πίσω για να ξαναζήσω σκηνικά που με έκαναν χαρούμενη, να δω για λίγο ακόμα αυτούς που έφυγαν και να τους πω πόσο τους αγαπάω, να γελάσω περισσότερο και πιο δυνατά και όλους μαζί να τους πάρω μια αγκαλιά. Δεν γίνεται όμως. Όλα αυτά έχουν μείνει ανεξίτηλα γραμμένα στα μυαλό μου. Βλέπεις, δεν μπορώ να αγκαλιάσω μία ανάμνηση. Δεν μπορώ όμως ούτε να ζω και με αυτήν.

Ο, τι έχω από το παρελθόν μου με έχουν διαμορφώσει, ως ένα βαθμό, σε αυτό που είμαι σήμερα και αναμφισβήτητα έχω πολλά να ζήσω ακόμα. Μένοντας στις αναμνήσεις είναι σαν να ζω στο παρελθόν ενώ ο χρόνος μπροστά μου τρέχει και στο τέλος θα είναι αμείλικτος.

«Κράτα μόνο τα καλά!» λέω στον εαυτό μου και προσπαθώ να κάνω ένα βήμα τη φορά.

Θα αναπολώ συνέχεια όσα μου έχουν λείψει γιατί δεν πρόλαβα να τα ζήσω όπως ακριβώς τα ήθελα ή επειδή θέλω να τα ζήσω για ακόμη μια φορά. Αλλά και οι καλές αναμνήσεις είναι μάθημα για την επόμενη φορά, να μάθω να τις ζω με την αξία τους, στην ποσότητα τους, στο χρόνο τους.

 

Γράφει η Βίκυ.

 

 

 

 

 

f i n d   o u t   m o r e   f o r  Vicky:

@Vicky,Haveatea

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s