Γράμμα στο νεότερο εαυτό μου. @haveatea.gr

logotelikoaspro

instagram-250x250          58e91965eb97430e819064f5

 

 

youngself-haveatea-byvicky.png

 

Αν διαβάζεις αυτό το γράμμα τότε ξέρεις ότι έχουν αλλάξει πολλά. Μάλλον θα το ξέρεις καλύτερα από μένα ή ακόμα μπορεί να το έμαθες και νωρίτερα.

Λοιπόν, τι κάνεις; Έχουμε καιρό να τα πούμε αλλά σε θυμάμαι σαν χθες. Εσύ με αναγνωρίζεις; Θυμάσαι τότε που ήμασταν ένα; Ψυχή και σώμα συμβάδιζαν με απόλυτη ακρίβεια. Υπάρχεις ακόμα ή σε διέλυσα ολοκληρωτικά λίγο πριν την εφηβεία; Μπα, είμαι σίγουρη ότι τότε δεν κατέστρεψα κάθε κομμάτι σου. Λένε πως τα παιδιά είναι δυνατά και εσύ σαν αιώνιο παιδί δεν έχεις σταματήσει να σηκώνεσαι κάθε φορά που σε ρίχνω.

Θυμάσαι τους φίλους σου; Εκείνους στο νηπιαγωγείο, στο δημοτικό, τους φίλους από τη γειτονιά και τους φίλους από το χωριό. Μιλάτε καθόλου, γιατί εγώ έχω καιρό να μάθω νέα τους, και όσο και αν δεν έχουμε ιδωθεί μου έχουν λείψει πολλά από εκείνους. Ή τουλάχιστον μου έχουν λείψει όπως ήταν τότε.

Όνειρα κάνεις πλέον; Εγώ πάντως ακόμα συνεχίζω να κάνω και μην σου πω ότι η φαντασία μου οργιάζει περισσότερο από τότε που ήμουν παιδί. Καλά μεταξύ μας το μυαλό μου έχει εναλλαγές από όνειρα σε εφιάλτες αλλά στους εφιάλτες μου κάνω ακόμα αυτό που κάναμε όταν ήμασταν ένα.

Μου λείπεις. Εσύ, η αθωότητα σου, η ανεμελιά σου, η όρεξη σου και η απεριόριστη δύναμή σου. Δεν ξέρω αν σε άλλαξα εγώ ή οι καταστάσεις πάντως, κακά τα ψέματα, δεν το έχω μετανιώσει. Ότι και αν σου έκανα το έκανα για καλό και μόνο. Όχι για μένα ή για σένα αλλά για εμάς. Και στο κάτω κάτω σου αξίζει και λίγη ηρεμία και αυτή την ηρεμία θα σου την εξασφαλίσω έτσι όπως μπορώ, με νύχια και με δόντια.

Αναμφίβολα πρέπει να σου ζητήσω ένα μεγάλο συγγνώμη. Δεν είναι ένα ή δύο αλλά αρκετά. Δεν θα σου απολογηθώ εγώ για τους άλλους αλλά για μένα. Και ναι, πρέπει να σου ζητήσω ένα συγγνώμη γιατί προσπάθησα να σε μεγαλώσω νωρίτερα απ’ ότι έπρεπε και ακόμη ένα για όλες εκείνες τις γκρι στιγμές που αντί να ήμουν απλώς αυστηρή μαζί σου, εγώ γινόμουν το λιγότερο σκληρή.

Όπως και να έχει, ελπίζω να είσαι έστω και στο ελάχιστο περήφανος για αυτό που σε έχω κάνει και ας όλα αυτά είναι ακατάλληλα για ανηλίκους. Να φυλάγεσαι από τις λακούβες και να μην ξεχάσεις ποτέ ξανά πως δεν χρειάζεσαι κανέναν να σε κρατήσει από το χέρι για να μην πέσεις. Και αν, αν πέσεις ποτέ, να θυμάσαι πως το καλύτερο στήριγμα είναι τα γόνατά σου. Βασίσου πάνω τους και σήκω ξανά.

 

ΥΓ: Για σένα και για μένα, για ένα ολόκληρο «εμείς» ή ακόμα και «εγώ», θα εκπληρώσω όλα σου τα παιδικά όνειρα και έτσι θα γίνω ο εφιάλτης του εφιάλτη μου.

 

Γράφει η Βίκυ.

 

 

 

f i n d   o u t   m o r e   f o r  Vicky:

@Vicky,Haveatea

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s