Το λάθος. @haveatea.gr

logotelikoaspro

instagram-250x250          58e91965eb97430e819064f5

 

 

mymistake-haveatea-bybipolar.png

 

Δε θα πιστέψεις τι συνέβη πριν από λίγο.
Α ναι, ξέχασα
Δε σε ενδιαφέρει.
Ξαφνικά δε σε νοιάζει πια.
Ξαφνικά φταίω εγώ για όλα.
Που χάνεσαι. Που λες ψέματα. Που με προδίδεις.
Που χθες ήμουν ο Άνθρωπός σου
Και σήμερα μια ξένη, πώς σε είπαμε αλήθεια;

Άγνωστοι, Εραστές, Ερωτευμένοι, Άγνωστοι πάλι.
Σαν κρασοπότηρα που τσουγκρίζουν δυνατά και σπάζουν
Έρωτας, Ένταση, Αγάπη, Εξάρτηση -Μπαμ
Θρύψαλα.
Σου είχα πει, θα κάνει κρύο το χειμώνα και μου είπες
Δεν πειράζει, θα με ζεστάνεις στα χέρια σου μα
Μέσα μου το ήξερα
Είχα κρατήσει κι ένα άδειο χαρτόκουτο να βάλω μέσα
Κάποιο αδέσποτο γατί
Να μου κρατάει συντροφιά όταν θα φύγεις
Όταν θα παίρνω μόνη αγκαλιά το κουφάρι μου
Και θα στεγνώνω Μόνη πια τα δάκρυά μου

Ετοίμασα τα ρούχα σου πρόχειρα να σου τα δώσω
Να μην έχω τίποτα δικό σου πια
Και την πετσέτα σου την πέταξα στο πάτωμα να την πατάω
Όπως πάτησες εσύ Εμένα
Εσύ
Κι από τότε δεν μπορώ να κοιμηθώ
Δεν μπορώ να αναπνεύσω
Ζω διαρκώς σε μια αναμονή
Όταν μ’ αγγίξεις πάλι θα τελειώσει

Τελικά οι εφιάλτες είναι σαν τα όνειρα
Γίνονται πραγματικότητα καμιά φορά
Και είχαν δίκιο αυτοί που λέγανε πως
Η Μοναξιά μυρίζει χλωρίνη
Οι αράδες μου είναι γλυκανάλατες και βαρετές

Συγγνώμη
Μόνο μια χάρη κάνε μου
Μη μου ρίχνεις την ευθύνη
Δε φταίω εγώ που σ’ αγάπησα όσο
Τη Θλίψη
Δε φταίω που σε πίστεψα
Που σε άφησα να μου κλείσεις τα μάτια και τα αυτιά
Που έπεσα πρόθυμα στο λάκκο που έσκαψες για Μένα
Μόνο για Μένα
Που πέθανα μόνο και μόνο για να σ΄ αγγίξω
Όχι, αυτό μη μου το καταλογίζεις
Βγάλτο απ’ τα τεφτέρια σου μαζί με όσα ζήσαμε

Μόνο ένα λάθος θα ενστερνιστώ
Πως
Ακόμα και τώρα θα σφάλιζα τα μάτια μου σαν πόρτες
Υψίστης Ασφαλείας
Θα έδενα τα χέρια μου να μην σου αντισταθούν
Θα έπνιγα τις φωνές μου και τα οργισμένα δάκρυα
Μόνο και μόνο
Για να νιώσω με τελευταία, έστω, φορά
Το χνώτο από την ανάσα σου και τη μυρωδιά
Των κροτάφων σου και
Την απέραντη ασφάλεια της αγκαλιάς σου που είναι
Λες και σωπάζει ο κόσμος όλος και όλα πια είναι καλά

Τίποτα δε θα μπορούσε να είναι καλύτερα
Κάθε ανάσα είναι ευτυχία και κάθε άγγιγμα
Όλο και πιο κοντά στο Όλον
Γι’ αυτή την Ευτυχία θα θυσίαζα και τη ζωή μου ακόμα
Κι αυτό είναι το Δικό μου, το Ολόδικό μου
Το Μονάκριβο, το Αμετανόητό μου Λάθος
Μου Ανήκει
Κανείς δεν μπορεί να μου το στερήσει
Περήφανα θα το κουβαλάω στους ώμους μου
Δε θα ντραπώ ούτε στιγμή
Θα δεχτώ όλες τις κατηγορίες και
Τα βλέμματα απαξίωσης
Αυτό πια,
Το Δικό μου,
Το Ολόδικό μου Λάθος,

Δεν μπορείς να μου το πάρεις.

 

Γράφει η Bi-Polar Bear.

 

 

 

 

f i n d   o u t   m o r e   f o r  Bi-Polar Bear:

@Bi-polar-bear, Haveatea

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s