Το αληθινό πρόσωπο του bullying. @haveatea.gr

logotelikoaspro

 

instagram-250x250          58e91965eb97430e819064f5

 

 

bullying-haveatea-bygiannis.png

 

Bullying.  Σχολικός εκφοβισμός. Πολυσυζητημένο θέμα που ωστόσο προσεγγίζεται λάθος. Δεν πρόκειται απλά για παιδάκια που κοροϊδεύουν το ένα το άλλο, ούτε απλά για έφηβους που κάνουν τη ζωή ενός συμμαθητή τους δύσκολη. Πρόκειται για την πρώτη μορφή κοινωνικού ρατσισμού που συναντάει το άτομο στη ζωή του, και δυστυχώς όχι την τελευταία. Λένε πως δεν αντιμετωπίζεται εύκολα, αλλά αυτό ισχύει μόνο για τις συνέπειες του. Το bullying αντιμετωπίζεται σε μία στιγμή. Στιγμή που μένει αξέχαστη σε θύτη, θύμα και θεατή, κι αποδεικνύει πόσο κακό κάνει σε άτομο και κοινωνία, αλλά κυρίως, στην έννοια του διαφορετικού.

Κλείσε τα μάτια σου αν αμφιβάλλεις. Γύρνα πίσω στο σχολείο σου. Αδιάφορο σε ποια τάξη, καθώς το bullying υπάρχει από το νηπιαγωγείο ως την Γ’ Λυκείου, και ξεπερνάει τα όρια του χώρου της εκπαίδευσης καταλήγοντας σε εργασιακούς χώρους και προαύλια στρατοπέδων. Θυμήσου τα περιστατικά. Το παιδί με τα σιδεράκια, τις φακίδες, το φυτό, τον αλλοδαπό, τον χοντρό, τον φτωχό, το παιδί χωρισμένων γονιών, και πολλά άλλα. Παιδιά που δεν έκαναν τίποτα πέρα από το να είναι αυτό ακριβώς που τα έκαναν οι γονείς τους. Η προηγούμενη γενιά. Θυμήσου τα πρόσωπα τους. Θυμήσου αυτά τα παιδιά που βίωσαν τον κοινωνικό ρατσισμό στο μεγαλείο του στον χώρο που πήγανε για να λάβουν ένα από τα σημαντικότερα αγαθά της ζωής τους. Εκπαίδευση.  Παιδιά που δεν ήθελαν τίποτα πέρα από το να είναι σαν όλα τα άλλα, και να κάνουν φίλους παρά τις διαφορές τους. Θυμήσου την αδιαφορία ή την ανεπαρκή δράση των εκπαιδευτικών και των υπευθύνων. Της προηγούμενης ή και της προ-προηγούμενης γενιάς. Και θυμήσου την ικανοποίηση στο πρόσωπο εκείνων που ασκούσαν το bullying τη στιγμή που το έκαναν. Την ικανοποίηση και την (ψευδ)αίσθηση ανωτερότητας και ποιος ξέρει τι άλλο, όταν έκαναν σε παιδιά όχι τόσο διαφορετικά από τα ίδια αυτά που έμαθαν από το σπίτι τους, από τους γονείς τους. Την προηγούμενη γενιά.

Θυμήσου και κάτι άλλο τώρα, και όσο δύσκολο και να σου είναι, προσπάθησε να μην ανοίξεις τα μάτια σου, και να μην το ξεχάσεις. Θυμήσου το πρόσωπο του παιδιού που ως τότε δεν είχε πειράξει ούτε μύγα να σκοτεινιάζει, τις γροθιές του να σφίγγουν και τη λέξη «αρκετά» να σχηματίζεται στα χείλη του. Θυμήσου τις λέξεις χλευασμού και κοροϊδίας να μετατρέπονται σε κραυγές για βοήθεια, τις οποίες οι «συνεργοί» του αγνοούσαν καθώς παρακολουθούσαν παγωμένοι το θύμα τους , το παιχνίδι τους ως τότε, να βγάζει όλα του τα καταπιεσμένα συναισθήματα με τρόπο βίαιο, σχεδόν αποτρόπαιο, στον φίλο τους. Αίμα στο πάτωμα και στα παιδικά του χέρια. Δάκρυα στα μέχρι πριν λίγο υπεροπτικά μάτια καθώς δέχεται χτύπημα μετά από χτύπημα. Γροθιές γεμάτες νόημα. Ήθελα μόνο να κάνουμε παρέα. Τι έκανα για να αξίζω όσα μου κάνατε? Μας ενώνουν περισσότερα από όσα μας χωρίζουν. Νόημα τόσο αγνό κι όμορφο, τώρα χαμένο. Μολυσμένο από μίσος και αδικία. Ερμηνευμένο με βία. Θυμήσου το πρόσωπο ενός παιδιού που αναγκάστηκε να κάνει όσα διάβασες παραπάνω για να μην φλερτάρει το ίδιο με την κατάθλιψη. Ναι, κανείς δε θα του ξανακάνει bullying. Ούτε στο σχολείο, ούτε στο στρατό, ούτε στη δουλειά, ούτε πουθενά. Γιατί τέτοια είναι η ανθρώπινη φύση. Ο παραδειγματισμός κι ο φόβος είναι δυνατότεροι παράγοντες παρακίνησης από ότι τα λόγια και τα επιχειρήματα της λογικής. Και οι bullies, ασχέτως αν είναι παιδιά, πρέπει να έρθουν αντιμέτωπα με το κακό που κάνουν όσο είναι νωρίς, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Και γιατί θα ξέρει πλέον μέσα του τι να κάνει για να το αντιμετωπίσει.

Το τίμημα του να νικήσεις το bullying είναι να χάσεις ένα μέρος του εαυτού σου. Την αθωότητά σου, κι όχι μόνο. Ρισκάρεις το μέλλον σου. Πρόσφατη έρευνα έδειξε πως τα θύματα του bullying έχουν πολύ μικρότερες πιθανότητες εισαγωγής στα Πανεπιστήμια από παιδιά που δεν ενεπλάκησαν ποτέ σε αυτό. Αποτελεί λοιπόν μια μορφή καρκίνου που πρέπει να αντιμετωπιστεί δραστικά, πριν κάνει μετάσταση σε πλήρη κοινωνικό ρατσισμό. Η θεραπεία είσαι εσύ ο ίδιος, και δυστυχώς η ευτυχώς, μέχρι να το αντιμετωπίσεις και να καταλάβεις πόσο λάθος είναι, είσαι μόνος. Μόνος, αλλά όχι ο μόνος. Το πολεμάς για μία στιγμή, κι όσο άσχημα η όμορφα κι αν νιώθεις μετά, με τις γροθιές σου ή τα λόγια σου θα φτιάξεις ένα καλύτερο μέλλον. Για εσένα, την κοινωνία σου και τα παιδιά σου. Την επόμενη γενιά.

 

Γράφει ο Giannis Kaiser.

 

 

 

 

 

f i n d   o u t   m o r e   f o r   Giannis:

@Giannis,Haveatea.png

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s