Ένας μονόλογος για δύο. @haveatea.gr

logotelikoaspro

instagram-250x250          58e91965eb97430e819064f5

 

 

bloodysoul-haveatea-byvasso.png

 

Περνάει η ένταση της μέρας
Αρχίζει να σκοτεινιάζει πια
Κι εγώ ανήμπορος να ξεσπάσω

Με μαλακώνει βλέπεις το σκοτάδι
Μου φέρεται γλυκά και με πλημμυρίζει μνήμες.
Ο χώρος γύρω μου αδειανός κι εγώ κουλουριασμένος στην άκρη του καναπέ.
Λες και σε περιμένω. Σου αφήνω χώρο για να κάτσεις.
Φοβάμαι, βλέπεις, μη φύγεις πάλι.
Τρέχουν τότε οι λέξεις από τα μάτια μου, γιατί ο φόβος της απουσίας μιλάει μέσα μου.
Σταματώ το συρφετό των λέξεων και ξαπλώνω. Δεν αντέχω να κρατώ το σώμα μου άδειο.
Ξεσφραγίστηκαν τα συναισθήματα και βγήκαν, ζέσταναν λίγο το πρόσωπό μου μα ως εκεί.
Προσπάθησα να νιώσω το χώρο, να αισθανθώ αν υπάρχει κάτι για μένα στην ατμοσφαίρα.
Μάταια όμως. Οι φωνές του έξω κόσμου με επαναφέρουν.

Ξέσπασα τελικά, τα αδιέξοδα του λαβύρινθου βρήκαν πόρτα εξόδου..!
Ανοίγω το φως και παρατηρώ τα πράγματα γύρω μου. Όλα τα ίδια.
Σαν και μένα όλα τα συναισθήματα μου εκεί να πάλλονται ανάμεσα στο σκοτάδι και το φως. Όλα ίδια και απαράλλαχτα.
Μόνο ο χρόνος αλλάζει.
Βάζω ένα ποτήρι με αλκοόλ, προσπαθώντας να βρω τη δύναμη να βουτήξω και πάλι στα σκοτάδια μου.
Μάταια.

Είτε κατεβαίνω στα άδυτα της ψυχής και του μυαλού είτε όχι εσύ λείπεις.
Αν πριν κατέβαινα 5 σκαλιά για να πλησιάσω στο άβατο της ψυχής τώρα χρειάζομαι 10. Σαν μια τρύπα που συνεχώς ανανεώνεται όσο ο χρόνος περνά, βαθαίνει.
Μα σαν κατεβαίνω εκεί κάτω βλέπω τη σπίθα.
Εκείνη που κρατά ζωντανή την ψυχή να συνεχίζει να αντιδρά σε ο, τι της συμβαίνει.
Αρχίζω να επαναφέρω τη λογική για να βγω από το σκοτάδι στην επιφάνεια.
Να αφήσω να με παρασύρει η καθημερινότητα της ρουτίνας. Μα ακόμη και με τη λογική, λείπεις.

Αναπάντεχα και συστηματικά όλα μοιάζουν ανολοκλήρωτα.
Όπως οι προτάσεις με άνω τελεία ~
Αμείλικτα κενά και παύσεις που δε γεμίζουν, δεν συνεχίζονται, μένουν και επιμένουν.
Δίνουν δυναμικό παρόν με κάθε ευκαιρία.
Αποδυναμώνεται το εγώ, γίνεται ζμπαράλια.
Μένει εκείνη η μοναχική σπίθα που λειτουργεί ως λαίλαπα.
Φτάνει και περισσεύει για να ισοπεδώσει το μυαλό, τα πρέπει και τις βαθιές ανάσες που προμοτάρουν την υπομονή να διατηρείται.

 

Γράφει η Βάσω.

 

 

 

 

 

f i n d   o u t   m o r e   f o r  Vasso:

@Vaso,Haveatea

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s