Η θλιβερή μαγεία των Χριστουγέννων. @haveatea.gr

logotelikoaspro

instagram-250x250          58e91965eb97430e819064f5

 

 

christmassadness-haveatea-byvasso.png

 

Αυτή η θλίψη των Χριστουγέννων είναι εδώ κάθε χρόνο και περιμένει υπομονετικά να φτάσει το πλήρωμά του για κάνει αισθητή τη παρουσία της. Είναι λίγο ειρωνικό μέσα στα τόσα μικρά, μα παρά πολλά λαμπιόνια, που στολίζουνε τα μαγαζιά, τα σπίτια, τους δρόμους, εσύ να στέκεσαι, να τα κοιτάς και τα μάτια σου να γεμίζουν θλίψη.

Τα σπίτια γεμίζουν από ανθρώπους. Οι οικογένειες ενώνονται για να υποδεχτούν όλοι μαζί τη νέα χρονιά αλλά και τη γέννηση του Θε-ανθρώπου.

Ακόμη κι αν χαίρεσαι για εκείνους που βλέπεις κι είχες καιρό λόγω των αποστάσεων και των υποχρεώσεων μέσα στο κλίμα της χαλάρωσης των γιορτών, λυπάσαι για εκείνους που δεν μπορείς να δεις πια. Δεν μπορούν να έρθουν να σου ευχηθούν καλή χρόνια, καλά Χριστούγεννα. Να δεις το χαμόγελό τους, να περάσεις και να μοιραστείς στιγμές μαζί τους. Στεναχωριέσαι που δεν μπορούν να είναι εδώ δίπλα σου όσο κι αν εσύ τους θέλεις σαν τρελός και τους νοσταλγείς. Αναπολείς παρόμοιες στιγμές, λόγια, πράξεις. Μόνο αυτά σου έχουν μείνει από εκείνους άλλωστε.

Έρχονται λοιπόν τα Χριστούγεννα που σηματοδοτούν το τέλος αλλά συνάμα και την έναρξη μια ακόμη χρονιάς, επιβεβαιώνοντας για πολλοστή φορά πώς πάλι δεν είναι εδώ.

Νομίζω πως όλοι μας τις μέρες αυτές των εορτών στρέφουμε λίγο παραπάνω το βλέμμα μας στον ουρανό. Λες και θα δούμε κάτι περισσότερο. Ελπίζουμε να είναι κάπου εκεί ψηλά για να μας βλέπουν και εμείς να μπορούμε να κοιτάξουμε κάπου για να τους απευθυνθούμε.

Τα Χριστούγεννα το χαμόγελο συνοδεύεται από δυο μάτια που γυαλίζουν. Εκεί μέσα κρύβεται η θλίψη από την έλλειψη τους. Σαν το άπιαστο όνειρο. Με όσα κι αν κάνεις, με όσα κι αν πεις δεν δύναται να πραγματωθεί. Δεν περνά από το δικό σου χέρι, παρά μόνο έχει μείνει εκεί απλωμένο μη μπορώντας να κάνει τίποτα άλλο για τους φέρει πίσω.

Κάπως έτσι έρχεσαι σε επαφή με την εύθραυστη πραγματικότητα και όσα λαμπάκια κι αν φωτίζουν τον έξω κόσμο σου σημασία για σένα έχει κάτι τέτοιες μέρες μόνο εκείνους που μπορούσαν να ρίξουν λίγο φως μέσα στη ψυχή σου. Γι αυτό δακρύζεις όταν τους σκέφτεσαι και σου λείπουν γιατί είναι κομμάτι από το μέσα σου.

Μια ευχή για όλους εκείνους που «έφυγαν» άδικα, απρόσμενα αλλά και γενικότερα από τη ζωή μας είναι μόνο μια. Να είναι καλά οπού κι αν βρίσκονται, έχοντας μια ψυχή ήρεμη και καθάρια όπως τους πρέπει.

 

Γράφει η Βάσω.

 

 

 

 

f i n d   o u t   m o r e   f o r  Vasso:

@Vaso,Haveatea

 

 

 

διαβασε περισσοτερα απο τη βασω:

read-more-button

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s