Τέλειοι ξένοι. @haveatea.gr

logotelikoaspro

instagram-250x250          58e91965eb97430e819064f5

 

perfectstrangers-haveatea-byvasso.png

 

Σε κοιτάζω πλέον από μακριά σαν έναν ξένο.

Λες και δεν ζήσαμε τίποτα μαζί. Σαν να μη σε γνώρισα ποτέ μου. Εσύ που μου χάιδευες κάποτε τα μαλλιά και μου έταζες πως θα είσαι για πάντα εδώ. Εσύ που σε ένοιαζε να με κάνεις να χαμογελάω, που δεν μπορούσες μακριά μου.

Και ναι τώρα σε βλέπω να περνάς το δρόμο σαν μια άγνωστη φυσιογνωμία. Πόσο εγωιστές υπήρξαμε για να μη νιώθουμε τίποτα κοιτάζοντας ο ένας τον άλλον. Πόσα κρατήσαμε μέσα μας για να μην δείξουμε την αδύναμη πλευρά μας και φαντάζαμε ως άλλοι. Πόσα συναισθήματα κρατήσαμε μόνο για μας ενώ έπρεπε να τα μοιραστούμε, να τα εκδηλώσουμε. Πόσες φορές δάκρυσες για μένα, άραγε, χωρίς να μου το πεις αλλά κυρίως χωρίς να μου το δείξεις. Πόσες φόρες ήσουν και ήμουν μια άλλη μπροστά στα μάτια σου;

Ήμασταν δυο τέλειοι ξένοι. Δενόμασταν με τα γέλια και το δήθεν ισχυρό χαρακτήρα που δε λύγιζε ποτέ, ή καλύτερα δεν τον αφήναμε να λυγίσει μπροστά στο φόβο να απομυθοποιηθεί η εικόνα μας που με τόσο κόπο είχαμε δημιουργήσει ο ένας για τον άλλον. Ερχόταν σε επαφή το σώμα, μα παρουσίαζε κάτι άλλο από αυτό που σε έκανα να φαντάζεσαι για μένα. Με φίλαγες και ζητούσες παραπάνω από όσα έδινες. Σα μια καλή συμφωνία κάτω από το τραπέζι χωρίς λόγια, χωρίς συμβόλαια και υπογραφές. Ήταν τόσο καλή που αυτά τα οποία πραγματικά θέλαμε χάθηκαν κάπου εκεί στα ψιλά γράμματα στο τέλος κάθε σελίδας. Αφήσαμε τις λεπτομέρειες στο κενό, δεν τις φανερώσαμε δεν τις αναφέραμε καν. Εκείνες όμως μας κάνουν να διαφέρουμε από τους άλλους ανθρώπους.

Αν λοιπόν σε ρωτήσει κανείς τώρα γιατί ήσουν κάποτε μαζί μου δεν θα ξέρεις το λόγο. Όπως κι εγώ, δεν ξέρω γιατί ήμουν μαζί σου, ίσως επεδίωκα να υποδυθώ κάποια άλλη γιατί πολύ απλά δεν ήθελα να δω κατάματα ποια είμαι πραγματικά. Μπορεί και από αγάπη για να μη σε χάσω μη τυχόν σε ξενερώσω και δεν με θέλεις πια. Σου παρουσίαζα πολλές φόρες μια άλλη και εγώ βυθιζόμουν σε μόνο μια εικόνα. Εσύ εκεί πιστός σε μένα λάτρεψες την εικονική μου πραγματικότητα.

Τώρα σίγουρα με κοιτάς και δεν βλέπεις τίποτα από εκείνο το κορίτσι που το κράταγες από το χέρι και έκανες όνειρα μαζί του. Δεν υπήρξες και δεν υπήρξα ποτέ για σένα, γιατί εσύ και εγώ ήμασταν κατ’ ουσίαν δυο ξένοι.

Ήξερες και ήξερα τις δεύτερες σκέψεις σου. Ο έρωτας με τακτική άλλωστε δεν επικράτησε ποτέ, δεν άντεξε στο χρόνο. Μονάχα κατάφερε να μας μεταλλάξει από αγνώστους σε δυο τέλειους ξένους.

 

Γράφει η Βάσω.

 

 

 

f i n d   o u t   m o r e   f o r  Vasso:

@Vaso,Haveatea

 

διαβασε περισσοτερα απο τη βασω:

read-more-button

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s