Δείγματα απώλειας. @haveatea.gr

logotelikoaspro

instagram-250x250          58e91965eb97430e819064f5

 

losingme-haveatea-bynasia.png

 

Δείγμα απώλειας είναι τα κρύα μου σεντόνια. Συνήθισα, βλέπεις, να ‘χω κάποιον να με περιμένει πίσω, το απόγευμα μετά τη δουλειά, το βράδυ μετά τη βόλτα.

Δείγμα απώλειας είναι τα άδεια μου χέρια, που αγκαλιά δεν έχουν πια για να πιαστούν και ασυναίσθητα, με αγκαλιάζουν μες τον ύπνο μου. Στα όρια της παράνοιας, νιώθω μες τη λήθη μου, πως κάποιος με αγκαλιάζει, κάποιον αγκαλιάζω και ζω το παραμύθι εκείνης της αμοιβαιότητας μέχρι να χτυπήσει το καθιερωμένο ξυπνητήρι και να με επαναφέρει στην πραγματικότητα.

Απώλεια θυμίζουν τα κρύα πόδια μου, που γεμάτα σύγχυση σε ψάχνουν στα σεντόνια. Έμαθαν πλέον, βλέπεις, πως χωρίς τα δικά σου για να ακουμπήσουν, νιώθουν αστήρικτα, αδύναμα.

Δείγμα απώλειας και οι δρόμοι που κάθε δρομολόγιο σε κάθε καταραμένο λεωφορείο δε με αφήνουν να ξεχάσω. Περνούν ξανά και ξανά από εκείνα, τα ίδια μέρη, που συχνάζαμε μαζί, που χέρι χέρι περπατούσαμε, που αγκαλιά ακουμπούσαμε το έδαφος. Tour στα πιο πολυσυζητημένα μέρη, που με βία ξεριζώνουν κάθε μου συναισθημα, στην επιφάνεια μου το φέρνουν, να ‘χω να το θυμάμαι, μη τυχόν και καταφέρω έστω και μια στιγμή να ξεχαστώ. Πληρώνω θαρρείς για να βασανίζομαι, ελπίζοντας πως κι αυτό έχει τη δόση ψυχοθεραπείας του.

Απώλεια είναι οι γωνιές του δωματίου, που κάποτε συνήθιζαν, γεμάτες πράγματα σου να μοιάζουν. Τώρα άδειες φαίνονται, άλλα πράγματα δε φρόντισα να βάλω, για να τις γεμίσω. Άδειες μέχρι να ξανά γεμίσουν με κάτι ίσο, αντάξιο. Άδειες μέχρι να με αδειάσω εντελώς και να με γεμίσω και πάλι απ την αρχή με όσα ποθω μέχρι αηδίας να αισθανθώ.

Απώλεια είναι η ευτυχία που τόσο ζήτω και πάλι πίσω. Η απεγνωσμένη ανάγκη για ευτυχία που μονάχα με το άπιαστο κερδίζεται, δεν παλεύεται με άλλο τρόπο, δεν κατακτάται αλλιώς, παρά μόνο με την πραγματοποίηση εκείνου του άπιαστου & ακατόρθωτου σεναρίου που αντικρίζω κάθε φορά που κάνω το λάθος να κλείσω τα βλέφαρα μου.

Απώλεια φωνάζει ο δυσβάστακτος πόνος στην καρδιά, τα γιατί που μου τρελαίνουν το μυαλό, οι μαύροι κύκλοι μου κάτω από τα μάτια, τα τραγούδια που ανέκαθεν σε θύμιζαν, τα άσκοπα βράδια με φίλους για ποτά που σε κάθε γουλιά τους σε γεύομαι.

Την απώλεια σου μου υπεν-θυμίζουν όλοι εκείνοι, οι ρηχοί & εφήμεροι εραστές.

Πουθενά δε σε αγγίζουν, πουθενά δεν με αγγίζουν μα να, μου προκαλούν ακόμη αυτήν την ανεπανόρθωτη απογοήτευση που μονάχα εσύ με έμαθες τι πάει να πει.

 

Γράφει η Νάσια.

 

 

 

 

 

 

f i n d   o u t   m o r e   f o r  Nasia:

@Nasia, Haveatea

 

 

R E A D   V I A   I N S T A G R A M :

instapost-haveakay-lost.png

 

 

διαβασε περισσοτερα απο τη νασια:read-more-button
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s