Ήσουν το σπίτι μου. @haveatea.gr

logotelikoaspro

instagram-250x250          58e91965eb97430e819064f5

 

yourehome-haveatea-bynasia.png

 

Kι εκείνος έμοιαζε σαν το σπίτι μου. Tόσο ζεστό & ασφαλές έτρεχα, θυμάμαι, να κρυφτώ, να κουρνιάσω στη ζεστασιά του. Σε κάθε αδυναμία μου κάθε φόβος στη θέα της πόρτας του έμοιαζε λίγος μικρός, ασήμαντος.

Ναι, έμοιαζε σαν το σπίτι μου, ήξερα κατά βάθος, βλέπεις, πως όταν «μεγαλώσω αρκετά» θα με έδιωχνε σχεδόν μετά βίας, θα με σκόρπαγε στη σκληράδα του έξω κόσμου να ανοίξω τα φτερά μου, να πετάξω, να παραδοθώ σε ό, τι καλεί την καρδιά μου. Σε κάθε τι που η μοίρα μου επιφυλάσσει, σε ό, τι κυνηγώ απ’ τα σωθικά μου. Θα με έδιωχνε μιας κι ήξερε, σχεδόν σίγουρο έμοιαζε, πως πάντοτε σε εκείνο θα γυρνώ ξανά & ξανά.

Όσα όνειρα κι αν κάνω όσο μεγάλο κι αν είναι το μέλλον που μου τάζουν σε εκείνο θα γυρνώ με καμάρι να δείχνω ένα – ένα τα καμώματα μου, να γιορτάζω μαζί του, να αποκοιμιέμαι στην αγκαλιά του και να ξυπνώ το επόμενο πρωί να κατακτήσω ακόμη περισσότερα. Ήξερε & ήξερα πως ανέκαθεν σε εκείνο θα γυρνούσα μιας κι εκεί ένιωθα πιο ελεύθερη από ποτέ…

 

Γράφει η Νάσια.

 

 

 

f i n d   o u t   m o r e   f o r  Nasia:

@Nasia, Haveatea

 

διαβασε περισσοτερα απο τη νασια:read-more-button
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s