Μια ανεξήγητη θλίψη. @haveatea.gr

logotelikoaspro

instagram-250x250          58e91965eb97430e819064f5

 

sadness-haveatea-bynasia

Και μ’ έπιανε τα βράδια μια θλίψη ανεξήγητη, για το ποια ήμουν και ποια κατέληξα να είμαι. Όχι πως είχα ποτέ θέματα ανασφάλειας, μήτε γιατί δεν αγαπούσα εμένα μα να, ήταν βλέπεις αυτή η αμείωτη έλξη μου προς την αναπάντεχη θλίψη.

Για ό, τι μου έφυγε από τα χέρια, για κάθε τι που ξεγλίστρησε στα πονηρά από το μέσα μου. Θλίψη για όσα έκανα για εσένα, που ούτε μονάχα μια ηλιαχτίδα δεν είδες στο σκοτάδι σου για «χάρη» μου. Για εσένα που επιβεβαιώθηκες, πήρες τον εγωισμό μου για δικό σου και έφυγες με τα πατήματα στεγνά και σιωπηλά για ξένα χέρια.

Θλίψη για εσένα που γνώρισα πολύ νωρίς ή κι αργά, όπως το θέλεις. Για εσένα που άργησα να βρω, για εσένα που έχασα πολύτιμο χρόνο, δίχως να σε ξέρω, να σε αγγίζω. Για εσένα που χάνω, για εσένα που ξανά βρίσκω, σε ένα παιχνίδι θλίψης κι ευτυχίας που διάολε τρέμω τόσο να παίξω, μα λαχταρώ πολύ να γευτώ. Θλίψη ή ευτυχία για την αναπάντεχη λούπα της ζωής, που σου παίρνει ό, τι ιδανικά ζητάς για να σου φέρει ό, τι ιδανικά εκείνη ξέρει (;)

 

Γράφει η Νάσια.

 

 

 

f i n d   o u t   m o r e   f o r  Nasia:

@Nasia, Haveatea

 

διαβασε περισσοτερα απο τη νασια:read-more-button
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s