Κι ο έρωτας να χάνει, όσο περνούν τα χρόνια. @haveatea.gr

logotelikoaspro

instagram-250x250          58e91965eb97430e819064f5

 

whereislove-haveatea-byvasso.png

Είπα σήμερα να μιλήσουμε λίγο για μια από την «μάστιγα» της εποχής! Μην πάει ο νους σας σε ουσίες, εξαρτήσεις και λοιπά. Όχι, αλλά σε κάτι άλλο που είναι σε έξαρση στις μέρες μας. Και ο λόγος για αυτά τα νεαρά παιδιά, την νέα γενιά που τώρα βγαίνει στον αγώνα της ζωής και της καταξίωσης αλλά και όσο αναφορά τις προσωπικές σχέσεις.

Παρατηρώ όσο βγαίνω έξω για να πιω το ωραίο μου καφεδάκι ή το ποτό μου ότι υπάρχουν δύο άκρα και τίποτα ενδιάμεσο. Υπάρχουν οι λίγο πιο μεγάλες ηλικίες που δυσκολεύονται να βρουν έναν άνθρωπο να συμπορευτούν στη ζωή τους, που να ταιριάζουν να έχουν τις ίδιες βλέψεις και ιδέες και γενικά να τους διακρίνει μια αρνητική στάση και απαισιοδοξία ως προς τις διαπροσωπικές σχέσεις. Από το άλλο άκρο είναι αυτή η νέα γενιά που συμπεριφέρεται λες και όλα είναι δικά τους. Κτήμα τους και δεδομένα.

Ίσως πιστεύουν σε υπερδυνάμεις. Ίσως πάλι να έχουν υπέρμετρο ενθουσιασμό, αισιοδοξία και αυτοπεποίθηση. Και γιατί άλλωστε να μην έχουν τώρα ξεκινά η ζωή τους τώρα ζούνε το σήμερα και το αύριο είναι γι αυτούς μόνο ένα χαμόγελο. Καμιά σκέψη παραπάνω και καμιά έγνοια. Άλλες προτεραιότητες, άλλες ανάγκες. Κάνουν το επόμενο βήμα για την πλάκα τους προσεγγίζουν τον άνθρωπο που κάθεται απέναντί τους με τόση άνεση και ευκολία λες και πάνε να αγοράσουν κάτι από το ράφι του σούπερ μάρκετ. Οι μεν λοιπόν απαισιόδοξοι με όσα τους συμβαίνουν ή με όσα θα ήθελαν να τους συμβούν αλλά δεν τους έχουν τιμήσει ακόμη με τον ερχομό τους, ενδίδουν στους δε που η ζωή τους φαίνεται παιχνίδι συνεχόμενων κινήσεων, οι οποίες οδηγούν κάθε φορά στην αφετηρία και πάλι από την αρχή.

Μένουν στάσιμοι για λίγο μέχρι η επόμενη ζαριά να είναι καλύτερη. Από τη μια έχουν τα δίκια τους. Είναι δικαιολογημένη μια τέτοια στάση καθώς όλα είναι πρωτόγνωρα για εκείνους. Το θέμα είναι εμείς οι άλλοι που βρισκόμαστε στην αντίπερα όχθη που δεν μας ενδιαφέρει μόνο το σήμερα αλλά και το αύριο. Πού όλα αυτά τα έχουμε φάει ήδη στο κεφάλι μας πριν από μερικά χρόνια, έχοντας συνειδητοποιήσει ότι δεν μας προσφέρουν κάτι περισσότερο ώστε να γεμίσει το εγώ μας, τον ψυχισμό μας και να καλύψει ανάγκες πέραν τις βιολογικές ή σωματικές πείτε το όπως θέλετε. Και ξανά λέω για όσους δεν τους φτάνει πια το εφήμερο. Το όσο πάει και όπου πάει ανεξαιρέτως ηλικίας, αυτοί είναι που δεν τους αγγίζει το λίγο.

Όμως ποιος μπορεί να ορίσει το λίγο και το πολύ, το τι θα φέρει η συνέχεια κι αν θα υπάρξει συνέχεια. Θα σου πω εγώ με μια λέξη, κανείς. Κανείς δεν μπορεί να ξέρει τι κουβαλάει ο καθένας στο μυαλό του πόσο μάλλον στην καρδιά του. Κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει πράγματα και καταστάσεις αφού οι παράγοντες που επηρεάζουν είναι πάρα πολλοί και ανεξέλεγκτοι. Γι’ αυτό κάλο θα είναι να μην κρίνεις από την πλευρά σου ποιος είναι με ποιόν, το πώς και το γιατί, αλλά ποια ανάγκη του καθενός έχει τώρα μεγαλύτερη αξία. Άλλο τι λείπει σε εσένα κι άλλο τι θέλω εγώ ή ο τύπος απέναντι.

 

Γράφει η Βάσω.

 

 

 

 

f i n d   o u t   m o r e   f o r  Vasso:

@Vaso,Haveatea

 

διαβασε περισσοτερα απο τη βασω:

read-more-button

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s