Οι τοξικές σχέσεις δε λήγουν ποτέ. @haveatea.gr

haveatealogo

 

Έχεις μια σχέση που πασχίζει να λήξει κι όμως όλοι οι δρόμοι της οδηγούν στην επανένωση. Νιώθω κολλημένος σε ένα και μόνο συγκεκριμένο πρόσωπο για χρόνια, ενώ άνθρωποι και καταστάσεις περνούν μάταια από τη ζωή μου, όσο οι δείκτες του ρολογιού τρέχουν. Νιώθω εγκλωβισμένος μα ανέλπιστα γεμάτος, κάθε φορά που επιστρέφω στο ίδιο λάθος κι ας ξέρω την ημερομηνία λήξης του. Βρίσκομαι σε μία τοξική σχέση.

Ο όρος «τοξικός/η» στην παρούσα κατάσταση αλλάζει ρόλο και σημασία. Ταυτίζεται απόλυτα με τον εθισμό και ως απολύτως ανάλογα ποσά, αυξομειώνονται παράλληλα, αλληλοεξαρτώνται και συνπορεύονται. Όσο πιο τοξική γίνεται η σχέση, τόσο περισσότερο εθίζεσαι σε αυτήν. Είναι στη φύση των ανθρώπων, βλέπεις, να έλκονται από αυτό που τους πονά, να επιζητούν την απόλυτη ευτυχία από αυτό που τους δυστυχεί περισσότερο.

Ανέκαθεν πιστεύουμε πως για να βγει λιακάδα, επιβάλλεται πρώτα να βρέξει ακατάπαυστα. Άλλωστε, πότε κοιτούμε όλο έκπληξη τον ουρανό όταν αρχίζει και βγαίνει ο ήλιος; Μονάχα όταν μπουχτίζουμε από τη βροχή ή δυσανασχετούμε με το απόλυτο σκοτάδι και τα σύννεφα. Έτσι κι οι άνθρωποι παρέα με τα συναισθήματα τους, άβουλα όντα που υποκύπτουν στα ένστικτα τους. Μόνο εκεί που μπορούν να βιώσουν τον βαθύ πόνο, μπορούν εύκολα να ευτυχήσουν στο μέγιστο. «Το βάζω πείσμα πως θα είμαι μαζί του/της.», όσο κι αν με πληγώνει, όσο κι αν με στεναχωρεί, όσο πίσω κι αν με πάει σε έναν κόσμο, μια ρουτίνα και μια ζωή που όλα μονάχα μπροστά απαιτείται να πάνε, για να προχωρήσουν.

 

2161475-2002222

 

Αναρωτιέσαι γιατί «κρατάει χρόνια αυτή η κολώνια», κάτι θα υπάρχει, κάτι τι θα υποβόσκει, μία απερίγραπτη δύναμη, μία απρόβλεπτη μοίρα που σας φέρνει κοντά ξανά και ξανά, που σας κρατάει μαζί· κι άλλες πολλές δικαιολογίες που σκαρφίζεται το μυαλό σου προκειμένου να δικαιολογήσεις το αδικαιολόγητο. Αυτό που δε γνωρίζεις και ίσως δεν μπορείς να δεις καθαρά, είναι πως ό, τι αναβάλλουμε, ό, τι αρνούμαστε να το αποδεχτούμε απτό και ωμό όσο αληθινά κατά λειτουργεί προς το συμφέρον μας, μας τρώει τα σωθικά, μην υπολογίζοντας λεπτά, ώρες ή μέρες, μήνες ή χρόνια.

Αυτό που επιβάλλεται να αντιληφθείς, είναι πως είμαστε ό, τι πράττουμε. Με γνώμονα πάντοτε το συναίσθημα -αισθηματίες γαρ-, μα πάντα προορίζοντας τους εαυτούς μας στην αυτοεξέλιξη και την αυτοεκτίμηση. Η σχέση η τοξική μονάχα τοξικό μπορεί να σε ορίσει. Μην υποκύπτεις στη δύναμη της συνήθειας, τη μαγεία του δύσκολου και άφταστου ονείρου. Αρκούν λίγες μαζικές πτώσεις, για να μας κινητοποιήσουν και να μας προετοιμάσουν για τη μεγάλη άνοδο. Φύγε μακριά από κάθε τι τοξικό βασανίζει την ψυχή και το μυαλό σου. Όσοι θέλησαν πολύ, βρήκαν τον τρόπο και βρίσκονταν εκεί που ποθούσε η καρδιά τους. Κι όσοι αγάπησαν πολύ & αληθινά μονάχα κήπους άνθισαν, χρώματα ζωγράφισαν στις ψυχές των αγαπημένων τους, ποτέ σκοτεινά πρωινά και φωτισμένα βράδια δεν προσέφεραν.

#psychme

Γράφει η Νάσια..

 

Find-us-on-instagram.png      585e5071cb11b227491c33a2.png

 

 

Not copyrighted, but still appreciated (@kxvn_lx)

kevin-laminto-G2a3W7T3Zfk-unsplash

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s