Γιατί οι άντρες χωρίζουν; @haveatea.gr

haveatealogo

 

Υπήρξαν πολλοί από αυτούς. Τους καθ’ όλα στα μάτια μας τολμηρούς, τους αποφασισμένους, τους αμείλικτους, που τόλμησαν, που μπόρεσαν και που κατάφεραν να θέσουν το μοιραίο τέλος στο παραμύθι σου, εκεί ακριβώς που εσύ είχες πιστεί πως τίτλους τέλους αν όχι ποτέ, τουλάχιστον θα αργήσεις να γράψεις ακόμη.

Ακριβώς εκεί που ήσουν πεπεισμένη πως όλα βαίνουν καλώς, εκεί ακριβώς που είχες βέβαιη την αμοιβαιότητα και την αποκλειστικότητα που σου χρειαζόταν για την προσωπική σου επιβεβαίωση. Η αγάπη χτυπούσε κόκκινο, κάνοντας σε να νομίζεις πως έφτασε στο μέγιστο και σου χτυπάει για να σε ενημερώσει. Αυτό που δεν έβλεπες -ή μάλλον αρνιόσουν κατά πολύ να δεις- είναι πως το κόκκινο που σου χτυπούσε, ήταν καμπανάκι, για ένα τέλος που έρχεται και πρόκειται να αποβεί μοιραίο.

Γιατί άραγε χωρίζουν οι άντρες; Πόσο καιρό το σκέφτονται και το επεξεργάζονται πριν; Είναι μια απόφαση της στιγμής ή τους παίρνει πολύ για να κόψουν τη συνήθεια που κρεμασμένους τους κρατά απ’ το ταβάνι και να απαλλαγούν από το πνίξιμο που τους βασανίζει για μήνες. Η πικρή, μα αντικειμενική αλήθεια είναι πως οι άντρες πνίγονται, αν όχι σε μια κουταλιά νερό ή σ’ ένα ολόκληρο ωκεανό, μπορούν και νιώθουν την πίεση να έρχεται απειλητικά προς το μέρος τους ημέρες ολόκληρες.

2161475-2002222

Για να φτάσει στο σημείο του τέλους, λοιπόν, εκείνος έχει νιώσει προ πολλού τους τίτλους τέλους να πέφτουν. Σχεδόν έχει δει μπροστά, έχει την καθαρότητα να προνοήσει, πως ακολουθεί κάτι αμοιβαίως επίπονο, όσο το σκοινί σφίγγει. Ας μη γελιόμαστε εξάλλου, πάντοτε κάποιος απ’ τους δύο αγαπά περισσότερο. Κι ας μην κρυβόμαστε, οι άντρες άπαξ και αγαπήσουν, αγαπούν βαθιά και ατέρμονα. Συνεπώς, το να ερμηνεύσει το ενδιαφέρον σου ως μαξιλάρι που του κόβει την ανάσα στη μέση της νύχτας, σου ψιθυρίζει σχεδόν φωναχτά στο αυτί, πως μάλλον απέχετε για λίγο ο ένας από την ερμηνεία του άλλου όσον αφορά την αγάπη.

Ανέκαθεν, σημασία δεν έχει το γιατί αλλά το συμπέρασμα. Σκοπός κάθε αρχής, είναι να αποκτά μια μέση και ένα τέλος. Σκοπός του τέλους στα σίγουρα είναι να δίνει ισχυρά μηνύματα κι ακόμη ισχυρότερα μαθήματα σε όσους αρνούνται να το δουν ή το αποφεύγουν. Δε λέω πως όλα τελειώνουν ή πως τίποτε δεν κρατά ανέπαφο στο χρόνο. Λέω απλώς, πως, καλό θα ήταν που και που στην άπλετη ευτυχία μας, την αμέτρητη πληρότητα μας, κάπου εκεί ψηλά στο πέταμα των φτερών μας πάνω στα συννεφάκια μας, να ρίχνουμε και μια ματιά κάτω χαμηλά, χαιρετώντας δειλά-δειλά το τέλος μας. Όχι για να το καλέσουμε, ούτε για να το προκαλέσουμε, μα να…για να του (μας) θυμήσουμε πως υπάρχει.

 

#psychme

Γράφει η Νάσια..

 

Find-us-on-instagram.png      585e5071cb11b227491c33a2.png

 

 

Not copyrighted, but still appreciated (@cristian_newman)

cristian-newman-wGKCaRbElmk-unsplash

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s