Αν είχαμε μονάχα ένα τελευταίο λεπτό. @haveatea.gr

haveatealogo

 

Πως περνάει τόσο γρήγορα ο καιρός; Σε τι μονάδα άραγε μετριέται ο πόνος; Θυμάσαι; Με θυμάσαι; Τι ήσουν άραγε στη ζωή μου και τι ήμουν εγώ…

Έψαχνα καιρό να βρω απαντήσεις που δεν πήρα ποτέ μου. Μέχρι που σας είδα εκεί.. Μαζί, στην αγκαλιά σου. Ένα κουβάρι, ενωμένοι. Τραγική η αντίθεση με τα δεκάδες σπασμένα κομμάτια μου, που σχεδόν κατέρρεαν στο πάτωμα. Έχεις νιώσει, άραγε, ποτέ να σπας σε χίλια κομμάτια; Να θες να φωνάξεις αλλά να μην έχεις λαλιά; Έσκυψα το κεφάλι, όχι δεν άντεχα, πώς θα μπορούσα άλλωστε;

Πρόλαβα όμως κι είδα τα ματιά σου, τα χείλη σου είχαν ένα χαμόγελο και φαινόσουν ευτυχισμένος. Μα όχι, αυτά τα μάτια δεν ήταν αυτά που ήταν ένα χρόνο πριν, είχαν μια θλίψη, ένα κενό, δεν είχαν τη λάμψη που είχαν τότε όταν πιστεύαμε στα δικά μας όνειρα. Όταν εκεί με μόνη μας συντροφιά την θάλασσα κάναμε και εμείς τα δικά μας σχέδια.

Εκείνα τα μάτια, εκείνο το βλέμμα δεν το έβλεπα πια. Βρέθηκα πάλι στο ίδιο μέρος, σε εκείνη την παραλία που κράτησε ό, τι νιώσαμε, ό, τι ζήσαμε & ό, τι ονειρευτήκαμε… Κι έκλαψα δυνατά, τόσο που άδειασε όλο μου το είναι, σχεδόν στέρεψα από αντοχή. Μη φανταστείς, δεν ήθελα να γυρίσεις πίσω..

Μόνο ένα χάδι, μια αγκαλιά, ένα φιλί· αυτό θα ήθελα, αν είχα μια ευχή, μια ευκαιρία…
Αν είχα μονάχα ένα λεπτό…

 

#saturday

Γράφει η Τόνια..

 

Find-us-on-instagram.png      585e5071cb11b227491c33a2.png

 

 

Not copyrighted, but still appreciated (@alex_boyd)

alex-boyd-ooYSnqW-QGk-unsplash

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s