Για τους έρωτες που ζωντανεύουν μονάχα τις νύχτες. @haveatea.gr

haveatealogo

 

Ανήσυχη τα βράδια στριφογυρνάω στο κρεβάτι σου. Άλλοτε θα γυρίσω προς το μέρος σου, μήπως και σε αγκαλιάσω για κάμποσα δευτερόλεπτα προτού το καταλάβεις. Κι άλλοτε θα σου γυρίσω πλάτη, αφήνοντας σε ελεύθερο και μόνο, όπως πολύ αγαπάς. Τη μια στιγμή, μένω να σε παρατηρώ, τις αυθόρμητες κινήσεις σου, τις ανάσες σου που παίρνεις, τις κουβέντες που μπορεί να ψιθυρίσεις, μήπως και ξεκλέψω καμιά που μ’ αναφέρει.

Κι αν, αν λέω, καμία νύχτα φανώ τυχερή, κάπου ανάμεσα στα σεντόνια, τυχαία συναντιώνται τα χέρια μας και σμίγουν. Μη φανταστείς, για λίγο, ίσα να μου πάρουν τη θλίψη της στιγμής και να μου προκαλέσουν μεγαλύτερη. Ξημερώνει κι απόψε στο πλάι σου. Το φως τρυπάει δειλά δειλά από τα παραθυρόφυλλα σου κι εγώ για άλλη μια φορά μετανιώνω. Που δεν είπα όσα θέλησα κι απόψε, που δεν ξεστόμισα όσα πόθησα με τόσο πείσμα.

Με πιάνω φορές που αρνούμαι να ξυπνήσω, αρνούμαι να απαντήσω στα πρωινά σου χάδια, αρνούμαι να με πείσω πως και πάλι ξημέρωσε. Βλέπεις, εμάς, μονάχα τα βράδια μας ενώνουν, μονάχα στο σκοτάδι αναπνέουμε μαζί. Τα πρωινά, γαμώτο, είναι για τους αθεράπευτα ερωτευμένους πια. Για αυτούς που δε χωρίζουν, γι’ αυτούς που χάνονται στο χρόνο και τις ώρες. Εμείς, βλέπεις, είμαστε δειλοί ακόμα, να σταματήσουμε το χρόνο και να αφεθούμε. Ξημερώνει και πάλι σε αποχωρίζομαι.

#saturday

Γράφει η Νάσια..

 

Find-us-on-instagram.png      585e5071cb11b227491c33a2.png

 

Not copyrighted, but still appreciated (@krista)

krista-mangulsone-RnR12I78SFo-unsplash

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s