Σενάριο αγάπης. @haveatea.gr

               «Και έμεινε σιωπηλός, κοιτώντας την στα μάτια. Σε αυτά τα μάτια που ξεχειλίζουν θάλασσες και ωκεανοί. Σε αυτά τα μάτια που βρήκε τον καθρέφτη που έψαχνε. Σε αυτά τα μάτια που μιλούσε δίχως να αρθρώνει λέξη. Σε αυτά τα μάτια λοιπόν ξεστόμισε ότι δεν κατάφερε να πει σε […]

Read More Σενάριο αγάπης. @haveatea.gr

Όπου κι αν είναι, θα έρθει. @haveatea.gr

                 Έρχεσαι, φεύγεις μα όλο εδώ γυρνάς. Νιώθω σαν να κάνουμε κύκλους μεταξύ μας. Σε άκουσα νομίζω προχθές να μου χαμογελάς… Ήθελα και να σε δω όμως, κάτι έλειπε. Υπήρχαν δυο μάτια αλλά ήταν κενά.. Υπήρχε ένα στόμα μα ήταν ερμητικά κλειστό. Υπήρχαν δυο χεριά μα δεν μπορούσαν […]

Read More Όπου κι αν είναι, θα έρθει. @haveatea.gr
Προβεβλημένα

Η ανθρώπινη ενθαλπία. @haveatea.gr

      Ενθαλπία είναι η ολική θερμότητα που υπάρχει μέσα σε ένα σύστημα. Προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό ρήμα ενθάλπω που σημαίνει ζεσταίνω. Τον όρο ενθαλπία τον συναντάς στη χημεία και αν αφεθείς τον δημιουργείς και στις ανθρώπινες σχέσεις. Με απλά μαθηματικά ορίζεις το σύστημα σου και μεταξύ σας μπορείτε να δημιουργήσετε αυτή την […]

Read More Η ανθρώπινη ενθαλπία. @haveatea.gr
Προβεβλημένα

Μίνι ιστορίες που διαβάζεις όσο μασάς τσίχλα. @haveatea.gr

             Διαβάζεις αυτήν την ιστορία μόλις τώρα και το μυαλό σου ήδη σε ξεγελά ότι μασάς τσίχλα. Μηρυκάζεις με όλο σου το είναι. Θυμωμένα, άτσαλα, αδέξια, διακριτικά, τόσο έντονα που σου τρέχει λίγο σάλιο, τόσο αδιάφορα που ξεχνιέσαι και δαγκώνεις τη γλώσσα σου, τόσο ονειροπόλα σαν να ξαναερωτεύεσαι εκείνο το […]

Read More Μίνι ιστορίες που διαβάζεις όσο μασάς τσίχλα. @haveatea.gr
Προβεβλημένα

Κι έλεγες πολλά, δίχως να βγάζεις κουβέντα. @haveatea.gr

             Άρρωστο αυτό που ζήσαμε, άρρωστο αυτό που βιώνω κάθε φορά που νιώθω πιο πλήρης από ποτέ σε μια αγκαλιά, που ξέρω, που μαντεύω, που γεύομαι στον αέρα που απλόχερα μου προσφέρει, πως μπορεί κι ίσως και να θέλει να με σφίξει λιγάκι παραπάνω. Πλήρης σε μια αγκαλιά σχεδόν κενή, […]

Read More Κι έλεγες πολλά, δίχως να βγάζεις κουβέντα. @haveatea.gr

Κι ο έρωτας να χάνει, όσο περνούν τα χρόνια. @haveatea.gr

             Είπα σήμερα να μιλήσουμε λίγο για μια από την «μάστιγα» της εποχής! Μην πάει ο νους σας σε ουσίες, εξαρτήσεις και λοιπά. Όχι, αλλά σε κάτι άλλο που είναι σε έξαρση στις μέρες μας. Και ο λόγος για αυτά τα νεαρά παιδιά, την νέα γενιά που τώρα βγαίνει στον […]

Read More Κι ο έρωτας να χάνει, όσο περνούν τα χρόνια. @haveatea.gr

Όλα αλλάζουν, εσύ;. @haveatea.gr

             Αλλαγή. Όλοι αλλάζουν. Οι άνθρωποι αλλάζουν, οι καταστάσεις αλλάζουν, οι καιροί αλλάζουν, ακόμα και τα δεδομένα του καθενός αλλάζουν. Χρειαζόμαστε όμως αυτή την αλλαγή; Την έχουμε ανάγκη ή απλά μας χτυπάει την πόρτα ένα πρωί και χωρίς να την καλωσορίσουμε εισβάλλει στο «σπίτι» μας. Περίοδος αλλαγών, τι σημαίνει αυτό; […]

Read More Όλα αλλάζουν, εσύ;. @haveatea.gr

Ασφάλειες. @haveatea.gr

           Αγαπώ τις ανασφάλειες σου. Αγαπώ να σου κατεβάζω τις ασφάλειες. Αγαπώ να νιώθεις ασφάλεια. Αγαπώ να σου διώχνω την ανασφάλεια με χάδια. Αγαπώ όταν είσαι ασφαλής στα χέρια μου, όταν σε σφίγγουν το βράδυ. Αγαπώ όταν σου εξομολογούμαι πράγματα για την παιδική μου ηλικία σε μια ονειρική δική μας κουζίνα, […]

Read More Ασφάλειες. @haveatea.gr
Προβεβλημένα

Πες μου για τα αδιάφορα σου. @haveatea.gr

                 Μίλησε μου για κείνα τα αδιάφορα. Αυτά που δε σου γεμίζουν το μάτι. Για κείνα που νιώθεις ότι κάτι τους λείπει και δεν σου φτάνουν. Μιλά μου για τα τριτοδεύτερα που η σημασία τους για σένα αρχίζει και τελειώνει στο ίδιο σχεδόν σημείο. Περιέγραψε μου τις δεύτερες […]

Read More Πες μου για τα αδιάφορα σου. @haveatea.gr
Προβεβλημένα

Μια ανεξήγητη θλίψη. @haveatea.gr

             Και μ’ έπιανε τα βράδια μια θλίψη ανεξήγητη, για το ποια ήμουν και ποια κατέληξα να είμαι. Όχι πως είχα ποτέ θέματα ανασφάλειας, μήτε γιατί δεν αγαπούσα εμένα μα να, ήταν βλέπεις αυτή η αμείωτη έλξη μου προς την αναπάντεχη θλίψη. Για ό, τι μου έφυγε από τα χέρια, για […]

Read More Μια ανεξήγητη θλίψη. @haveatea.gr
Προβεβλημένα

Έγινα ό, τι φοβόσουν. @haveatea.gr

               Έγινα ό, τι φοβόσουν εφιάλτης σου πια κατάντησα. Τρεμάμενος τις νύχτες να ξυπνάς από δειλία, γεμάτος ιδρώτα και χαμένες ευκαιρίες, που προτίμησες να στάξουν από εγωισμό σε ολόκληρο το κορμί σου, παρά να τις αρπάξεις. Να τις κυνηγήσεις, να παλέψεις για εμάς, για εσένα, για αυτό που πάσχιζες […]

Read More Έγινα ό, τι φοβόσουν. @haveatea.gr

Δείξε μου το ιδανικό σου. @haveatea.gr

             Δείξε μου, μάθε μου το ιδανικό σου, εκείνο το πρότυπο που τόσο κυνηγάς πια. Γνώρισε μου το ιδανικό, που ιδανικότερο έμοιαζε απ’ το δικό μας, δείξε μου την αιτία, την αρχή, τη μέση και το τέλος του. Μίλησε μου για αυτό που ευθύνεται για τα ατελείωτα βράδια μου, που […]

Read More Δείξε μου το ιδανικό σου. @haveatea.gr
Προβεβλημένα

Φυτολόγιο. @haveatea.gr

             Άνθη και φυτά. Βλέπω σε σκονισμένες, γκρίζες τζαμαρίες. Περιμένουν ένα χέρι να τα χαϊδέψει, να τα ποτίσει. Ένα χέρι νεανικό, γερασμένο, ροζιασμένο, κομματιασμένο, πιασμένο να στηρίζει ένα πηγούνι σε ένα βαρύ κεφάλι. Δύο άνθρωποι ή ένας να πουν το δικό τους τελευταίο ποίημα ή αρχικό. Μια κίνηση στοργής ή […]

Read More Φυτολόγιο. @haveatea.gr
Προβεβλημένα

Αύριο ή μήπως σήμερα; @haveatea.gr

               Μπήκε η άνοιξη, ο καιρός κάνει βέβαια ακόμη τα δικά του, αλλά που θα πάει θα στρώσει κι αυτός. Η μέρα μεγάλωσε και κάπως έτσι κι η ελπίδα σαν να πήρε μια ανάσα και να έγινε μεγαλύτερη. Εγώ πάντα το νιώθω αυτό με τον ερχομό της άνοιξης. Και […]

Read More Αύριο ή μήπως σήμερα; @haveatea.gr
Προβεβλημένα

Ο μονόλογος. @haveatea.gr

    Σήκω.. Άνοιξε τα μάτια σου.. Τράβηξε τις κουρτίνες, Άφησε το φως του να δώσει ένα τόνο λάμψης, Σε κάθε σκονισμένη πτυχή… Σε εκείνες τις ξεχασμένες πτυχές του εαυτού σου… -Άσε με… Δεν θέλω να ακούω τη φωνή σου… -Άκουσε με.. Κάθισε να μιλήσουμε, Δεν με αποζητάς τα τελευταία βράδια, Και αυτό σε οδηγεί […]

Read More Ο μονόλογος. @haveatea.gr
Προβεβλημένα

Ανώνυμη. @haveatea.gr

          Είσαι γυναίκα. Μια γυναίκα που γίνεται διαρκώς, μια γυναίκα που γυμνώνεται ανεπιτυχώς από τα φιλιά ανδρών, που την κρατούν ως λάβαρο σ’ έναν πόλεμο έρωτος. Είσαι γυναίκα. Μια γυναίκα που ως δικό της λάβαρο κράτα ένα σπασμένο τακούνι, ένα λυμένο κορδόνι από παπούτσι, ένα σκισμένο με λύσσα εσώρουχο, μια ξεριζωμένη τούφα […]

Read More Ανώνυμη. @haveatea.gr

Φίλοι, η οικογένεια που διαλέγουμε. @haveatea.gr

             Είναι άνθρωποι της διπλανής πόρτας ή και χιλιόμετρα μακριά κάποιες φορές. Είναι ίσως και κάτι σαν οικογένειά σου. Θέλεις να μοιράζεσαι μαζί τους όσα σε απασχολούν, όσα σε κάνουν να χαίρεσαι αλλά και όσα σε στεναχωρούν, τα διλήμματα και τις αμφιβολίες σου. Πόσες φιλίες έχουν χαραχτεί στα παγκάκια της […]

Read More Φίλοι, η οικογένεια που διαλέγουμε. @haveatea.gr
Προβεβλημένα

Οι «αυτόφωτοι» άνθρωποι. @haveatea.gr

             Ποιος θα μου έλεγε ότι οι άνθρωποι καμιά φορά φεγγοβολούν. Και ότι το τσάι με άρωμα πορτοκάλι, το κάνουν να φαίνεται πιο γευστικό. Όχι με μέλι ή με ζάχαρη, αλλά με ένα φιλί αμέσως πριν ή μετά από κάθε γουλιά. Μια μικρή δόση γλυκαντικού, που κάνει τις φλέβες σου […]

Read More Οι «αυτόφωτοι» άνθρωποι. @haveatea.gr
Προβεβλημένα

Αν δεν είναι αμοιβαίο τι να το κάνεις; @haveatea.gr

                 Ωραίο πράγμα ο έρωτας, σκέφτομαι και μου έρχονται στο μυαλό ένα σωρό τρέλες, αυθόρμητα συναισθήματα, μεγάλα λόγια ενθουσιασμού και παρόρμησης. Αχ… στιγμές που σου αφήνουν ένα γλυκό μειδίαμα. Μα αν δεν είναι αμοιβαίος ο έρωτας τι γίνεται; Πλάθεις δικαιολογίες για να δικαιολογήσεις αυτό που αρνείσαι να δεις. […]

Read More Αν δεν είναι αμοιβαίο τι να το κάνεις; @haveatea.gr
Προβεβλημένα

Ήσουν το σπίτι μου. @haveatea.gr

               Kι εκείνος έμοιαζε σαν το σπίτι μου. Tόσο ζεστό & ασφαλές έτρεχα, θυμάμαι, να κρυφτώ, να κουρνιάσω στη ζεστασιά του. Σε κάθε αδυναμία μου κάθε φόβος στη θέα της πόρτας του έμοιαζε λίγος μικρός, ασήμαντος. Ναι, έμοιαζε σαν το σπίτι μου, ήξερα κατά βάθος, βλέπεις, πως όταν «μεγαλώσω […]

Read More Ήσουν το σπίτι μου. @haveatea.gr