Ο κατά φαντασίαν έρωτας. @haveatea.gr

                 Σε μια ρουτίνα δίχως χαμόγελο, μια σχισμή στα απέναντι σου χείλη, φωτίζει με ελπίδα τη στιγμή. Σε ένα κόσμο που βαρέθηκε  να επεξηγεί -ή δεν έμαθε ποτέ το να μιλά για ‘κείνον-, μια κουβέντα παραπάνω, έστω κι από χείλη ξένα προς εσένα, μπορούν να φέρουν τη μαγεία. […]

Read More Ο κατά φαντασίαν έρωτας. @haveatea.gr
Featured

Εκείνοι που ποτέ δεν έφυγαν, οι φίλοι. @haveatea.gr

                 Ανέκαθεν πίστευα πως μια αγκαλιά, ένα φιλί, ένα χάδι της στιγμής, μπορεί να αποτελέσει την ομορφότερη παρηγοριά σε ο, τι κι αν σ’ απασχολεί, σε ο, τι κι αν σε καίει. Συνήθως, αναζητούσα, μανιωδώς πολλές φορές, μια αγκαλιά για να κρυφτώ, μια παλάμη για να αγγίξω, δυο […]

Read More Εκείνοι που ποτέ δεν έφυγαν, οι φίλοι. @haveatea.gr

Καταραμένο timing!⚡ @haveatea.gr

               Αυτό το καταραμένο το timing. Μια έννοια τόσο αφηρημένη, τόσο γενική, τόσο «μακριά από την κοινή λογική». Κι όμως, μπορεί και καταφέρνει να έχει άμεση, δραστική και γιγάντια επίδραση σε ο, τι μας συμβαίνει στη ζωή μας. Δίχως να το καταλαβαίνουμε, χωρίς να το παίρνουμε χαμπάρι, τρυπώνει από […]

Read More Καταραμένο timing!⚡ @haveatea.gr

Η αιώνια μάχη με το υποσυνείδητο. @haveatea.gr

               Άλλο ένα βράδυ που ξύπνησα απότομα, απρόσμενα. Άλλη μια νύχτα που ξύπνησα, χωρίς και πάλι να το θέλω -ή και να το θέλω παράφορα, για να δραπετεύσω από τα δεσμά του υποσυνείδητού μου. Άλλο ένα πρωινό που με βρήκε κακόκεφη, ξενερωμένη, βαθιά απογοητευμένη με το πρώτο λεπτό, ξύπνια […]

Read More Η αιώνια μάχη με το υποσυνείδητο. @haveatea.gr

Αυτούς που δε λένε πολλά, μην τους αφήσεις να χαθούν. @haveatea.gr

                 Σε ένα κόσμο που έμαθε να λέει πολλά, μα να πράττει λιγότερα. Σε μια ρουτίνα που τα social media βαράνε ανελλιπώς από ειδοποιήσεις, μηνύματα, εικονικά «μου αρέσει» και επιβεβαιώσεις της στιγμής. Σε μια ατμόσφαιρα γεμάτη από υποσχέσεις και λόγια του αέρα, εκείνοι οι άνθρωποι, οι λιγομίλητοι, οι […]

Read More Αυτούς που δε λένε πολλά, μην τους αφήσεις να χαθούν. @haveatea.gr

Καταδικασμένες κούκλες. @haveatea.gr

    Καταδικασμένες κούκλες, που μόλις δεν τους κάνουν, τις πετούν, για να βρουν άλλες, καλύτερες να παίξουν. Χρόνια καταδικασμένες, από τα πρώτα κιόλας βήματα μας, να ανακυκλώνουμε ανθρώπους & καταστάσεις. Να ξεμαλλιάζουμε, να πετάμε, να ξεχνάμε σε έρημες και ξεχασμένες γωνιές, παλιά & άχρηστα πια σε εμάς παιχνίδια, που δεν μας κάνουν πια, δεν […]

Read More Καταδικασμένες κούκλες. @haveatea.gr
Featured

Θέλω να μείνω μόνος/η. @haveatea.gr

        *κάθε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις είναι απολύτως συμπτωματική κι ας ανταποκρίνεται σε αληθινά γεγονότα. Όλα ρέουν όμορφα και ήρεμα -συνήθως εκεί είναι η κατάλληλη στιγμή για να καταστραφούν ξανά τα πάντα. Νομίζεις πως βρήκες εκείνον τον μοναδικό, ανεπανάληπτο και αχώριστο συνδυασμό ανθρώπων που πάντοτε έψαχνες και δεν έβρισκες. Πείστηκες, έζησες […]

Read More Θέλω να μείνω μόνος/η. @haveatea.gr

Το «αντίο» ήταν ανέκαθεν ευκολότερο γραπτώς για τους δειλούς. @haveatea.gr

    Ανέκαθεν τα μηνύματα φάνταζαν ως ανώδυνη, έξυπνη λύση, ιδανική για τους δειλούς, τους υπερβολικούς, τους αναποφάσιστους, για όσους δεν έχουν ιδέα τι εστί ανθρώπινη επαφή. Σε έναν κόσμο που το «σ’αγαπώ» από το ακουστικό έχει καταντήσει καραμέλα. Σε έναν κόσμο που τρέφουμε συναισθήματα από likes, comments και καρδούλες να αιωρούνται στην ατμόσφαιρα. Σε […]

Read More Το «αντίο» ήταν ανέκαθεν ευκολότερο γραπτώς για τους δειλούς. @haveatea.gr

Μα στο τέλος της ημέρας, αυτό που μένει είναι μονάχα εσύ. @haveatea.gr

Είναι χάρισμα να είσαι κοινωνικός, φιλικός με τους γύρω σου, η ψυχή της παρέας. Να βγαίνεις, να διασκεδάζεις, να πίνεις – να μεθάς, να συναναστρέφεσαι με άντρες & γυναίκες. Να μπορείς να επικοινωνείς, να έχεις εκείνο το χάρισμα του να ακούς και να σ’ ακούν. Να φλερτάρεις, να ερωτεύεσαι, να αγαπάς, να νοιάζεσαι, να συνηθίζεις, […]

Read More Μα στο τέλος της ημέρας, αυτό που μένει είναι μονάχα εσύ. @haveatea.gr
Featured

Για όσους ζουν για την απώλεια. @haveatea.gr

    Έρωτας και μαζοχισμός. Δινόμαστε, αφηνόμαστε, κρεμάμε όνειρα κι ελπίδες σε μεγάλες ταμπέλες, σε ξένα κλαριά, ασταθή κλαριά, έτοιμα να γκρεμιστούν, πετώντας ό, τι τους έχει απομείνει επάνω τους. Πληγωνόμαστε, πονάμε, σερνόμαστε αργά και βασανιστικά στα πατώματα της θλίψης, της απογοήτευσης. Γεννιόμαστε & γεννάμε ανθρώπους για χάρη μιας απώλειας. Ξεκινάμε από το μηδέν, με […]

Read More Για όσους ζουν για την απώλεια. @haveatea.gr

Ο μόνιμος φόβος της φυγής. @haveatea.gr

    Θέλεις ο φόβος μου για το αύριο, η δειλία για το άγνωστο, η μόνιμη άρνηση μου να αποδεχθώ πως όλα τελικά θα πάνε καλά; Μονίμως βιώνω κάθε ίχνος εκείνου του αβάσταχτου φόβου, του ανίκητου, του ακαταμάχητου. Κάθε σταγόνα της ενδεχόμενης φυγής σου λούζει ολόκληρο το κορμί μου. Έμπειροι εμείς οι ίδιοι από τους […]

Read More Ο μόνιμος φόβος της φυγής. @haveatea.gr

Καταδικασμένοι να υπακούμε στους κανόνες ενός παθήματος. @haveatea.gr

    Καταδικασμένοι άνθρωποι για ανθρώπους. Καταδικασμένη να ανακυκλώνω ξανά και ξανά ανθρώπους, πάλι απ’ την αρχή, απ’ το μηδέν, από το τίποτα. Ο ένας πίσω απ’ τον άλλο, σα να μη συνέβη ποτέ τίποτα, σα να μην πέρασε κανείς πιο πριν, σα να παρέμεινε άτρωτη η καρδιά μου παρ’ όλα τα χτυπήματα. Καταδικασμένη να […]

Read More Καταδικασμένοι να υπακούμε στους κανόνες ενός παθήματος. @haveatea.gr

Όταν βρίσκεις τον άνθρωπό σου. @haveatea.gr

    Ανάμεσα σε εκατομμύρια κόσμο, διάφορες μορφές, ποικίλες φιγούρες και αέρηδες περαστικούς, είναι απλόχερα δοσμένο δώρο, να βρίσκεις τελικά «τον άνθρωπό σου». Ο άνθρωπος σου, δε σου ανήκει απλά λόγω της κτητικής αντωνυμίας που κοτσάρεις δίπλα απ’ το άτομο του. Ο άνθρωπος σου σε συμπληρώνει, σε γεμίζει, σε ολοκληρώνει, είναι το κομμάτι απ’ το […]

Read More Όταν βρίσκεις τον άνθρωπό σου. @haveatea.gr

Πετώ με τα δικά μου φτερά πια. @haveatea.gr

      Έμαθα να πετώ πια, μπαμπά. Μα..θυμάσαι; Πόσες φορές πια βγήκα απ’ την πορεία που μου έγνεφες να ακολουθήσω, πόσες λύγιζα και πόσες αναποδογύριζα μαζί με το ποδήλατο μου. Πόσες βοηθητικές μου πρόσθεσες και πόση ισορροπία πια -δεν- είχα. Πόσες φορές μου άπλωσες το χέρι ξανά και ξανά, για να σηκωθώ, να μη […]

Read More Πετώ με τα δικά μου φτερά πια. @haveatea.gr

Οι φίλοι δε μετρούνται στα δάχτυλα. @haveatea.gr

Οι φίλοι δε μετρούνται στα δάχτυλα, μα στη ψυχή. Έχω πετύχει τον εαυτό μου, που και που, ανά τακτά διαστήματα στο παρελθόν να ξεχειλίζω από φίλους και φίλες, να αδυνατώ να τους μετρήσω στα δάχτυλα του ενός χεριού. Πολύ γρήγορα όμως, σχεδόν απρόσμενα, συνειδητοποίησα πως ό, τι είχα ήταν ποσότητα κι όχι ποιότητα. Έμαθα λοιπόν […]

Read More Οι φίλοι δε μετρούνται στα δάχτυλα. @haveatea.gr

Απ’ τα 19 στα 20. @haveatea.gr

    Απ’ τα 19 στα 20. Μικρός δρόμος, μηδαμινός μοιάζει αριθμητικά. Τι μπορεί να συνέβη σε ένα χρόνο, τι μπορεί να άλλαξε σε 365 ημέρες; Πόσα μπορεί να μεταβάλλονται στο χρόνο, πόση αλλαγή μπορεί να προκαλέσει ο πόνος; Και πόσες ακόμη αλλαγές μπορεί να επιφέρει η απόλυτη ευτυχία. Απ’ τα 19 στα 20, με […]

Read More Απ’ τα 19 στα 20. @haveatea.gr

Στο τέλος της μέρας, αυτό που μένει είσαι εσύ. @haveatea.gr

      Εγώ με έφτιαξα και σε εμένα ανήκω. Γεννήθηκα χάρη σε άλλους ανθρώπους, μεγάλωσα με τη βοήθεια τους μα ό,τι είμαι αυτά τα λίγα λεπτά που διαβάζεις τα λόγια μου στηρίζεται κατά βάση σε εμένα. Είμαι αυτό που είμαι χάρη σε εμένα. Δεν νιώθω λοιπόν πως ανήκω σε κάποιον. Ούτε έχω κι ανάγκη […]

Read More Στο τέλος της μέρας, αυτό που μένει είσαι εσύ. @haveatea.gr

Έμαθα πια, πως όλοι έρχονται, για να φύγουν. @haveatea.gr

      ▷ Νιώσε τα κείμενα μας, με φωνή!    Καιρό πριν, για χρόνια ολόκληρα, σχεδόν μισή απ’ την έως τώρα ζωή μου, πίστευα πως όλα -άσχημα ή όμορφα- ερχόντουσαν για έναν και μοναδικό σκοπό. Πίστευα πραγματικά, πως όλα έχουν προγραμματιστεί, να με πολεμήσουν ή να με χαϊδέψουν. Ήξερα πως ο ερχομός κάθε ανθρώπου, μαζί […]

Read More Έμαθα πια, πως όλοι έρχονται, για να φύγουν. @haveatea.gr

Για εκείνους που πέρασαν δύσκολα… @haveatea.gr

      ▷ Νιώσε τα κείμενα μας, με φωνή!    Για εκείνους που πέρασαν δύσκολα. Για αυτούς που έπεσαν, μα δε λύγισαν. Για εκείνους που ο πόνος, αποτέλεσε κίνητρο και μάθημα ζωής κι όχι αιτία υποχώρησης ή παραίτησης. Για τους δυνατούς που έγιναν σκληρότεροι, για τους αδύναμους που έγιναν τολμηροί. Για εσένα που ανακάλυψες το […]

Read More Για εκείνους που πέρασαν δύσκολα… @haveatea.gr

Ό, τι δε σε σκοτώνει, σε κάνει πιο δυνατό. @haveatea.gr

Όσοι πάσχισαν να με σκοτώσουν τα κατάφεραν. Κι αυτοί που τα κατάφεραν ήταν παρόντες σε κάθε στιγμή που αργοπέθαινα. Ήταν εκεί να δουν τον πόνο στα μάτια μου. Ήταν εκεί να πατούν το χέρι που τους απλωνόταν για βοήθεια. Ήταν εκεί μέχρι τελικής ανάσας. Και είναι εδώ ξανά για να δουν τον ερχομό μου. Ο […]

Read More Ό, τι δε σε σκοτώνει, σε κάνει πιο δυνατό. @haveatea.gr