Κι έλεγες πολλά, δίχως να βγάζεις κουβέντα. @haveatea.gr

             Άρρωστο αυτό που ζήσαμε, άρρωστο αυτό που βιώνω κάθε φορά που νιώθω πιο πλήρης από ποτέ σε μια αγκαλιά, που ξέρω, που μαντεύω, που γεύομαι στον αέρα που απλόχερα μου προσφέρει, πως μπορεί κι ίσως και να θέλει να με σφίξει λιγάκι παραπάνω. Πλήρης σε μια αγκαλιά σχεδόν κενή, […]

Read More Κι έλεγες πολλά, δίχως να βγάζεις κουβέντα. @haveatea.gr
Προβεβλημένα

Μια ανεξήγητη θλίψη. @haveatea.gr

             Και μ’ έπιανε τα βράδια μια θλίψη ανεξήγητη, για το ποια ήμουν και ποια κατέληξα να είμαι. Όχι πως είχα ποτέ θέματα ανασφάλειας, μήτε γιατί δεν αγαπούσα εμένα μα να, ήταν βλέπεις αυτή η αμείωτη έλξη μου προς την αναπάντεχη θλίψη. Για ό, τι μου έφυγε από τα χέρια, για […]

Read More Μια ανεξήγητη θλίψη. @haveatea.gr
Προβεβλημένα

Έγινα ό, τι φοβόσουν. @haveatea.gr

               Έγινα ό, τι φοβόσουν εφιάλτης σου πια κατάντησα. Τρεμάμενος τις νύχτες να ξυπνάς από δειλία, γεμάτος ιδρώτα και χαμένες ευκαιρίες, που προτίμησες να στάξουν από εγωισμό σε ολόκληρο το κορμί σου, παρά να τις αρπάξεις. Να τις κυνηγήσεις, να παλέψεις για εμάς, για εσένα, για αυτό που πάσχιζες […]

Read More Έγινα ό, τι φοβόσουν. @haveatea.gr

Δείξε μου το ιδανικό σου. @haveatea.gr

             Δείξε μου, μάθε μου το ιδανικό σου, εκείνο το πρότυπο που τόσο κυνηγάς πια. Γνώρισε μου το ιδανικό, που ιδανικότερο έμοιαζε απ’ το δικό μας, δείξε μου την αιτία, την αρχή, τη μέση και το τέλος του. Μίλησε μου για αυτό που ευθύνεται για τα ατελείωτα βράδια μου, που […]

Read More Δείξε μου το ιδανικό σου. @haveatea.gr
Προβεβλημένα

Ήσουν το σπίτι μου. @haveatea.gr

               Kι εκείνος έμοιαζε σαν το σπίτι μου. Tόσο ζεστό & ασφαλές έτρεχα, θυμάμαι, να κρυφτώ, να κουρνιάσω στη ζεστασιά του. Σε κάθε αδυναμία μου κάθε φόβος στη θέα της πόρτας του έμοιαζε λίγος μικρός, ασήμαντος. Ναι, έμοιαζε σαν το σπίτι μου, ήξερα κατά βάθος, βλέπεις, πως όταν «μεγαλώσω […]

Read More Ήσουν το σπίτι μου. @haveatea.gr

Φεύγεις (κι εσύ). @haveatea.gr

             Μου ‘γιναν συνήθεια πια οι φυγές των ανθρώπων. Ξέρω πως πια έπειτα από το «χάρηκα για τη γνωριμία» τους ακολουθεί και ένα αντίο, πάντα από πίσω να περιμένει την πιο ακατάλληλη στιγμή για να εμφανιστεί. Με τη δική σου τη φυγή, βέβαια, προέκυψαν αλλιώς τα πράγματα, βλέπεις, συνήθισα απρόσμενα […]

Read More Φεύγεις (κι εσύ). @haveatea.gr
Προβεβλημένα

Θέλω να ‘μαι εκείνη η γυναίκα… @haveatea.gr

             Δε θέλω να είμαι η γυναίκα των ονείρων σου. Δε θέλω στα μέτρα σου να είμαι, ιδανική να φαντάζω, άπιαστο όνειρο να θεωρούμαι. Τυχερός που με βρήκες, να νιώθεις. Αυτό που έψαχνες, που ανέκαθεν ποθούσες, που σε καμιά άλλη γυναίκα δε βρήκες ξανά. Δε θέλω να συγκρίνεις, να υποθέτεις […]

Read More Θέλω να ‘μαι εκείνη η γυναίκα… @haveatea.gr
Προβεβλημένα

Και να θυμάσαι, πως τίποτα δε σου ανήκει. @haveatea.gr

                 Να το θυμάσαι, φρόντισε κανόνα σου να το ‘χεις, τα βράδια στο ταβάνι να το γράφεις, με μεγάλα, κεφαλαία γράμματα, πως «τίποτα ποτέ δε σου άνηκε ολοκληρωτικά, πέρα από τον ίδιο σου τον εαυτό.». Μονάχα για τα εφήμερα, τα προσωρινά, τα υλικά αγαθά, μπορώ να σου εγγυηθώ […]

Read More Και να θυμάσαι, πως τίποτα δε σου ανήκει. @haveatea.gr

Κάπου σ’ έχω ξανά ερωτευτεί. @haveatea.gr #valen-τί;

             Σε έχω δει Κάπου ξανά Σε μια άλλη ίσως ζωή Σε κάποια άλλη ηλικία Περαστικός θα φάνηκες Θα είπες ένα «γεια» Και θα έγινες καπνός Μη και σε προλάβω Και σε παγιδέψω Σε ό, τι τώρα σε βασανίζει Κάπου Κάποτε Σε έχω ξανά νιώσει Τα χείλη σου ξανά Έχω […]

Read More Κάπου σ’ έχω ξανά ερωτευτεί. @haveatea.gr #valen-τί;
Προβεβλημένα

Τι κάνεις μόνος σου τα βράδια; @haveatea.gr

             Που βρίσκεσαι Που ξενυχτάς Με ποιους φίλους σου Προσπαθείς κι απόψε Να με ξεχάσεις Να με αποφύγεις Να κρυφτείς από τον ίδιο σου τον εαυτό Πως το άρωμα μου Έχει γίνει ένα Με τα σεντόνια σου Πως ο αέρας μου στο χώρο Τον δικό σου χώρο Όπως συνηθίζεις να […]

Read More Τι κάνεις μόνος σου τα βράδια; @haveatea.gr
Προβεβλημένα

Ξέχασα να σου πω, πριν φύγεις… @haveatea.gr

                 Πριν φύγεις Με αυτήν την απρόσμενη Φυγή σου Εκείνα τα όλο θάρρος Βήματα σου Προς τα πίσω πια Που αντίστροφα μετρούσαν Για το τέλος μας Ξέχασα να σου θυμίσω Όλα εκείνα που μας έδεναν Σφιχτά πια μας κρατούσαν Αχώριστους μας έκαναν Να μοιάζουμε αγκαλιασμένοι στον καθρέφτη Ξέχασα […]

Read More Ξέχασα να σου πω, πριν φύγεις… @haveatea.gr
Προβεβλημένα

Σήκωσε το, να σε ακούσω… @haveatea.gr

                 Κοιμόσουν βαθιά, όταν ο ρυθμός του κινητού σου σε έκλεψε για λίγο απ’ τα όνειρα σου. Σε κάλεσα στα ξαφνικά, μη φανταστείς, τελείως παρορμητικά. Οι δείκτες του ρολογιού σου φλέρταραν με το 2, ξέρεις αυτό που ξημερώνει κι εγώ ένιωθα να θέλω πιο πολύ από ποτέ να […]

Read More Σήκωσε το, να σε ακούσω… @haveatea.gr

Μεθυσμένο φλερτ. @haveatea.gr

                 Φλερτάροντας με έναν άγνωστο, σκορπίζοντας άσκοπα ματιές και κινήσεις γεμάτες υπονοούμενα κρυφού ενδιαφέροντος στον αέρα. Πραγματοποιώντας μια επικοινωνία, που δεν έχει ξανά συμβεί, πρωτόγνωρη για εμένα, σε κοιτάζω ξανά & ξανά, να βεβαιωθώ πως ο αέρας που αναπνέουμε είναι κοινός, πως τα μηνύματα που χορεύουν στο ρυθμό […]

Read More Μεθυσμένο φλερτ. @haveatea.gr
Προβεβλημένα

Το ‘timing’, αυτό θα μας έσωζε. @haveatea.gr

             Το καταραμένο timing, που συχνά με εμποδίζει από κάθε τι που τολμάω να κυνηγήσω, να ζητήσω, να ποθήσω μέχρι θανάτου. Το ‘λάθος timing’ όπως πολλοί καλούν, η λάθος στιγμή, που μπήκες στη ζωή μου, εκείνη η κατάσταση, εκείνο το συναίσθημα που τόσο ανέτοιμη ήμουν, για να δεχθώ. Εκείνη η […]

Read More Το ‘timing’, αυτό θα μας έσωζε. @haveatea.gr
Προβεβλημένα

Εκείνοι που πονούν βουβά… @haveatea.gr

                 Για εκείνους που χαμογελούν διάπλατα, εκείνους που χαρίζουν τα δυνατότερα γέλια τους ανάμεσα σε παρέες, κουβέντες, αστεία της στιγμής και αναμνήσεις. Εκείνους που η τρέλα τους βαράει κόκκινο, που απορείς, που αναρωτιέσαι..»δε γίνεται να είναι τόσο ευτυχισμένος/η!». Για εκείνους που φωνάζουν, χορεύουν, ουρλιάζουν, γελούν φωναχτά, αγκαλιάζουν σφιχτά […]

Read More Εκείνοι που πονούν βουβά… @haveatea.gr
Προβεβλημένα

Εκείνη ήξερε πως να παίζει με τις φωτιές. @haveatea.gr

                 Ήξερε πως να παίζει με τη φωτιά. Γνώριζε καλά τους κινδύνους, φλέρταρε μαζί τους, τους σαγήνευε με το βλέμμα της, τους διέλυε την αυτοπεποίθηση με τη τόλμη της. Ήξερε ποιοι άνθρωποι γεννήθηκαν για να την καίνε, τους γνώριζε ξανά & ξανά σα να ‘ταν η πρώτη τους […]

Read More Εκείνη ήξερε πως να παίζει με τις φωτιές. @haveatea.gr
Προβεβλημένα

Οι πράξεις. @haveatea.gr

                 Προσπαθώ να μη σου πω, όσα φοβάσαι τόσο να ακούσεις. Προσπαθώ να μη σου ξεστομίσω όσα «θα χαλάσουν τη στιγμή», όσα «έχεις ξανά ακούσει», όσα πιστεύεις πως θα ειπωθούν, θα χάσουν τη μαγεία τους & θα χαθούν στο οξυγόνο που μοιραζόμαστε. Παλεύω με δαίμονες & αγγέλους μέσα […]

Read More Οι πράξεις. @haveatea.gr

Ένας χρόνος δρόμος… #blogmas @haveatea.gr

               Ένας χρόνος δρόμος. Κι αν θα τον χαρακτήριζα ίσως να δυσκολευόμουν να τον περιγράψω με τις ακριβείς, κατάλληλες λέξεις, λέξεις που θα αρμόζουν στις πληγές ή στους νέους δρόμους που μου χάραξε, στα χαμόγελα που μου ζωγράφισε και σε εκείνα που με ανένδοτος μου πήρε πίσω. Ένας δρόμος, […]

Read More Ένας χρόνος δρόμος… #blogmas @haveatea.gr

Δείγματα απώλειας. @haveatea.gr

               Δείγμα απώλειας είναι τα κρύα μου σεντόνια. Συνήθισα, βλέπεις, να ‘χω κάποιον να με περιμένει πίσω, το απόγευμα μετά τη δουλειά, το βράδυ μετά τη βόλτα. Δείγμα απώλειας είναι τα άδεια μου χέρια, που αγκαλιά δεν έχουν πια για να πιαστούν και ασυναίσθητα, με αγκαλιάζουν μες τον ύπνο […]

Read More Δείγματα απώλειας. @haveatea.gr

Η αιώνια ευτυχία ενός καθαρού μυαλού. @haveatea.gr

                 Με έσβησες μία και καλή. Μπορεί ποτέ σου να μη μου το προδώσεις. Ίσως δεν το μοιράστηκες και με κανέναν. Μα να, εγώ το είδα, ίσως στα μάτια σου στο προτελευταίο μας αντίο, ίσως στα χείλη σου που με μια δόση πικρίας, θαρρώ, μου εκμυστηρεύτηκαν πως άλλη […]

Read More Η αιώνια ευτυχία ενός καθαρού μυαλού. @haveatea.gr