Ο μόνιμος φόβος της φυγής. @haveatea.gr

    Θέλεις ο φόβος μου για το αύριο, η δειλία για το άγνωστο, η μόνιμη άρνηση μου να αποδεχθώ πως όλα τελικά θα πάνε καλά; Μονίμως βιώνω κάθε ίχνος εκείνου του αβάσταχτου φόβου, του ανίκητου, του ακαταμάχητου. Κάθε σταγόνα της ενδεχόμενης φυγής σου λούζει ολόκληρο το κορμί μου. Έμπειροι εμείς οι ίδιοι από τους […]

Read More Ο μόνιμος φόβος της φυγής. @haveatea.gr

Καταδικασμένοι να υπακούμε στους κανόνες ενός παθήματος. @haveatea.gr

    Καταδικασμένοι άνθρωποι για ανθρώπους. Καταδικασμένη να ανακυκλώνω ξανά και ξανά ανθρώπους, πάλι απ’ την αρχή, απ’ το μηδέν, από το τίποτα. Ο ένας πίσω απ’ τον άλλο, σα να μη συνέβη ποτέ τίποτα, σα να μην πέρασε κανείς πιο πριν, σα να παρέμεινε άτρωτη η καρδιά μου παρ’ όλα τα χτυπήματα. Καταδικασμένη να […]

Read More Καταδικασμένοι να υπακούμε στους κανόνες ενός παθήματος. @haveatea.gr

Όταν βρίσκεις τον άνθρωπό σου. @haveatea.gr

    Ανάμεσα σε εκατομμύρια κόσμο, διάφορες μορφές, ποικίλες φιγούρες και αέρηδες περαστικούς, είναι απλόχερα δοσμένο δώρο, να βρίσκεις τελικά «τον άνθρωπό σου». Ο άνθρωπος σου, δε σου ανήκει απλά λόγω της κτητικής αντωνυμίας που κοτσάρεις δίπλα απ’ το άτομο του. Ο άνθρωπος σου σε συμπληρώνει, σε γεμίζει, σε ολοκληρώνει, είναι το κομμάτι απ’ το […]

Read More Όταν βρίσκεις τον άνθρωπό σου. @haveatea.gr

Πετώ με τα δικά μου φτερά πια. @haveatea.gr

      Έμαθα να πετώ πια, μπαμπά. Μα..θυμάσαι; Πόσες φορές πια βγήκα απ’ την πορεία που μου έγνεφες να ακολουθήσω, πόσες λύγιζα και πόσες αναποδογύριζα μαζί με το ποδήλατο μου. Πόσες βοηθητικές μου πρόσθεσες και πόση ισορροπία πια -δεν- είχα. Πόσες φορές μου άπλωσες το χέρι ξανά και ξανά, για να σηκωθώ, να μη […]

Read More Πετώ με τα δικά μου φτερά πια. @haveatea.gr

Οι φίλοι δε μετρούνται στα δάχτυλα. @haveatea.gr

Οι φίλοι δε μετρούνται στα δάχτυλα, μα στη ψυχή. Έχω πετύχει τον εαυτό μου, που και που, ανά τακτά διαστήματα στο παρελθόν να ξεχειλίζω από φίλους και φίλες, να αδυνατώ να τους μετρήσω στα δάχτυλα του ενός χεριού. Πολύ γρήγορα όμως, σχεδόν απρόσμενα, συνειδητοποίησα πως ό, τι είχα ήταν ποσότητα κι όχι ποιότητα. Έμαθα λοιπόν […]

Read More Οι φίλοι δε μετρούνται στα δάχτυλα. @haveatea.gr
Featured

Απ’ τα 19 στα 20. @haveatea.gr

    Απ’ τα 19 στα 20. Μικρός δρόμος, μηδαμινός μοιάζει αριθμητικά. Τι μπορεί να συνέβη σε ένα χρόνο, τι μπορεί να άλλαξε σε 365 ημέρες; Πόσα μπορεί να μεταβάλλονται στο χρόνο, πόση αλλαγή μπορεί να προκαλέσει ο πόνος; Και πόσες ακόμη αλλαγές μπορεί να επιφέρει η απόλυτη ευτυχία. Απ’ τα 19 στα 20, με […]

Read More Απ’ τα 19 στα 20. @haveatea.gr

Στο τέλος της μέρας, αυτό που μένει είσαι εσύ. @haveatea.gr

      Εγώ με έφτιαξα και σε εμένα ανήκω. Γεννήθηκα χάρη σε άλλους ανθρώπους, μεγάλωσα με τη βοήθεια τους μα ό,τι είμαι αυτά τα λίγα λεπτά που διαβάζεις τα λόγια μου στηρίζεται κατά βάση σε εμένα. Είμαι αυτό που είμαι χάρη σε εμένα. Δεν νιώθω λοιπόν πως ανήκω σε κάποιον. Ούτε έχω κι ανάγκη […]

Read More Στο τέλος της μέρας, αυτό που μένει είσαι εσύ. @haveatea.gr
Featured

Έμαθα πια, πως όλοι έρχονται, για να φύγουν. @haveatea.gr

      ▷ Νιώσε τα κείμενα μας, με φωνή!    Καιρό πριν, για χρόνια ολόκληρα, σχεδόν μισή απ’ την έως τώρα ζωή μου, πίστευα πως όλα -άσχημα ή όμορφα- ερχόντουσαν για έναν και μοναδικό σκοπό. Πίστευα πραγματικά, πως όλα έχουν προγραμματιστεί, να με πολεμήσουν ή να με χαϊδέψουν. Ήξερα πως ο ερχομός κάθε ανθρώπου, μαζί […]

Read More Έμαθα πια, πως όλοι έρχονται, για να φύγουν. @haveatea.gr

Για εκείνους που πέρασαν δύσκολα… @haveatea.gr

      ▷ Νιώσε τα κείμενα μας, με φωνή!    Για εκείνους που πέρασαν δύσκολα. Για αυτούς που έπεσαν, μα δε λύγισαν. Για εκείνους που ο πόνος, αποτέλεσε κίνητρο και μάθημα ζωής κι όχι αιτία υποχώρησης ή παραίτησης. Για τους δυνατούς που έγιναν σκληρότεροι, για τους αδύναμους που έγιναν τολμηροί. Για εσένα που ανακάλυψες το […]

Read More Για εκείνους που πέρασαν δύσκολα… @haveatea.gr
Featured

Ό, τι δε σε σκοτώνει, σε κάνει πιο δυνατό. @haveatea.gr

Όσοι πάσχισαν να με σκοτώσουν τα κατάφεραν. Κι αυτοί που τα κατάφεραν ήταν παρόντες σε κάθε στιγμή που αργοπέθαινα. Ήταν εκεί να δουν τον πόνο στα μάτια μου. Ήταν εκεί να πατούν το χέρι που τους απλωνόταν για βοήθεια. Ήταν εκεί μέχρι τελικής ανάσας. Και είναι εδώ ξανά για να δουν τον ερχομό μου. Ο […]

Read More Ό, τι δε σε σκοτώνει, σε κάνει πιο δυνατό. @haveatea.gr

Κατάντησαν στάσεις οι άνθρωποι. @haveatea.gr

          ▷ Νιώσε τα κείμενα μας, με φωνή!    Οι μέρες κυλούν απρόσμενα, σχεδόν μαγικά περνούν σαν μεμονωμένα κομμάτια της ζωής σου, μπροστά από τα μάτια σου. Σε μηδέν χρόνο νιώθεις σχεδόν γερασμένος, μαθημένος από ότι σου δίδαξε ο πόνος της, γεμάτος απ’ όσα σου πρόσφεραν οι χαρές της. Ταξίδι στο χρόνο […]

Read More Κατάντησαν στάσεις οι άνθρωποι. @haveatea.gr

Ρωτούν εμένα «τι σε είχα». @haveatea.gr

      ▷ Νιώσε τα κείμενα μας, με φωνή!    Σκέψεις διάσπαρτες, πολλές σκέψεις, συσσωρεύονται μαζικά κι απροσδιόριστα. Θα ξεπηδήσουν καμιά μέρα απ’ το κεφάλι μου, πολύ φοβάμαι, και θα προδώσουν όσα -καλά κρύβω. Κάτι μεσημέρια στο λεωφορείο που κάποτε έπαιρνα για να ‘ρθω να σε βρω. Κάτι έρημα βράδια σε δρόμους και σοκάκια που […]

Read More Ρωτούν εμένα «τι σε είχα». @haveatea.gr

Τη χρειαζόμουν την ελπίδα, που μου χάρισες. @haveatea.gr

      ▷ Νιώσε τα κείμενα μας, με φωνή!    Βαθιά ανασφαλής, ανέτοιμη για το αύριο, διστακτική για το επόμενο μόλις βήμα. Ανήξερη, άπραγη, ανέλπιστη σε μια ηλικία που επιβαλλόταν να την αρπάξεις από τα μαλλιά και να τη σύρεις έως και το τέλος της. Μα εκείνη αδρανής, με τα χέρια σταυρωτά, ανάμενε σε μια […]

Read More Τη χρειαζόμουν την ελπίδα, που μου χάρισες. @haveatea.gr

Ψάχνοντας το κάτι αληθινό, σε έναν κόσμο όλο ψέμα. @haveatea.gr

      ▷ Νιώσε τα κείμενα μας, με φωνή!   Ψάχνοντας το κάτι, το αληθινό, το ζωντανό. Εκείνο που θα σε ταρακουνήσει στο άγγιγμα του, που θα σε διαλύσει στο αντίο του. Ψάχνοντας τον άνθρωπο, που θα προδίδει τις αλήθειες του με τα μάτια και όχι με τα λόγια. Τον άνθρωπο εκείνο που θα […]

Read More Ψάχνοντας το κάτι αληθινό, σε έναν κόσμο όλο ψέμα. @haveatea.gr

Κρύο και μοναξιά δεν πάνε μαζί. @haveatea.gr

        ▷ Νιώσε τα κείμενα μας, με φωνή!   Το κρύο δε τη σηκώνει τη μοναξιά, δεν την αντέχει. Κακή παρέα μόνο κάνουν μαζί, πολύ κακή. Το κρύο θέλει αγκαλιές, καυτά φιλιά στο λαιμό που ανατριχιάζει απ’ τους χαμηλούς βαθμούς που επικρατούν εκεί έξω. Το κρύο θέλει ζεστές παρέες, γέλια δυνατά και […]

Read More Κρύο και μοναξιά δεν πάνε μαζί. @haveatea.gr

Έχοντας ανάγκη, ανθρώπους με δύναμη. @haveatea.gr

      ▷ Νιώσε τα κείμενα μας, με φωνή!   Έχοντας την ανάγκη για ανθρώπους με δύναμη. Ανθρώπους με ψυχική και νοητική δύναμη, ξέρεις, από εκείνη την ακαταμάχητη, την ανίκητη και την άκρως γοητευτική. Εκείνη τη δύναμη που καμιά άλλη δεν ξεπερνά. Τη δύναμη να εξελίσσεσαι, να μη μένεις στάσιμος, να είσαι καλός σε […]

Read More Έχοντας ανάγκη, ανθρώπους με δύναμη. @haveatea.gr

«Τη ζωή σου και τη ζωή μου.» @haveatea.gr

«Η ζωή σου και η ζωή μου.», ξεστόμισες. Κι ακόμη να καταλάβω αν αυτό το «και» υπάρχει τελικά για να ενώνει ή να χωρίζει τις προτάσεις. Ποια ζωή μου και ποια δική σου; Μαζί δε μάθαμε να ζούμε; Αφού σου το ‘χα πει, δεν οριζόταν ως ζωή αυτό που ζούσαμε μονάχοι, πριν. Ποιο μου και […]

Read More «Τη ζωή σου και τη ζωή μου.» @haveatea.gr

Ο μικρός πρίγκιπας στη ζωή. @haveatea.gr

      Η κοπέλα πέφτει με το αεροπλάνο της -λόγω βλάβης– στην έρημο. Εκεί συναντά ένα ασυνήθιστο αγόρι, «Μικρός Πρίγκιπας», της συστήθηκε. Γνωρίστηκαν και ‘γιναν φίλοι. Η κοπέλα πλάι του, μαθαίνει πολλά. Εκείνος της διηγείται επί ώρες τα ταξίδια του στους άλλους πλανήτες, τα μέρη που γνώρισε ανθρώπους ματαιόδοξους και άλλους, ελάχιστους, λίγο πιο […]

Read More Ο μικρός πρίγκιπας στη ζωή. @haveatea.gr

Δε θα σου πω πια «σαγαπώ», βαρέθηκα τις λέξεις. @haveatea.gr

      ▷ Νιώσε τα κείμενα μας, με φωνή!   Τα λόγια καλέ μου, ‘γιναν έρμαιο των ανθρώπων πια, γλυκά σαν καραμέλα αναμασούνται ξανά και ξανά από τα στόματα. Δυο δρόμοι οι σχέσεις, αντίθετοι, ακαθόριστοι. Ο ένας στρωτός, προσβάσιμος κι ελκυστικός. Κι ο άλλος απόμακρος και απωθητικός. Καιρό τώρα, επέλεξα τον δύσκολο, τον δύσβατο, […]

Read More Δε θα σου πω πια «σαγαπώ», βαρέθηκα τις λέξεις. @haveatea.gr

Οι γυναίκες που φορούν πάντα μαύρα. @haveatea.gr

          ▷ Νιώσε τα κείμενα μας, με φωνή!     Οι γυναίκες με τα μαύρα, είναι όπλα οπλισμένα. Έτοιμα να χτυπήσουν τυχαίους περαστικούς, άτυχους θύτες κι αθώα θύματα που μοιραία θα περάσουν απ’ το δρόμο τους. Πρόκειται συνήθως για αυστηρές γυναίκες, με μια σοβαροφάνεια που σκοτεινιάζει ακόμη περισσότερο το ήδη υπάρχον […]

Read More Οι γυναίκες που φορούν πάντα μαύρα. @haveatea.gr