• και θα σου πω ένα μυστικό…• @haveatea.gr

               Μυστικό γιατί λίγοι το γνωρίζουν. Κι αν το μάθουν, λίγοι το κατανοούν, μονάχα ελάχιστοι το ενστερνίζονται. Μυστικό γιατί και να το ξέρουν, δύσκολα το διαδίδουν, σπάνια το αναπαράγουν. Δε τους συμφέρει βλέπεις, να παραδεχθούν πως η μεγαλύτερη κατάκτηση σε τούτη την πραγματικότητα, εκείνη που με κότσια και ικανότητα […]

Read More • και θα σου πω ένα μυστικό…• @haveatea.gr

• τα ακατάστατα συρτάρια • @haveatea.gr

               Εκείνα τα συρτάρια που πάντοτε χαμηλά ή πολύ ψηλά βρίσκονται, που «δε φτάνεις» ή «δε βρίσκεις», να ανοίξεις και να τακτοποιήσεις. Εκείνα τα συρτάρια τα μισό κλεισμένα. Ή μισό ανοιγμένα, όπως θέλεις πάρ’ το. Εκείνα τα μοιραία ακατάστατα συρτάρια, που μερίδιο ευθύνης δε λαμβάνεις σε καμία πραγματικότητα και […]

Read More • τα ακατάστατα συρτάρια • @haveatea.gr

• ανασφάλεια • @haveatea.gr

                 Τι ορίζεις εσύ ως ασφάλεια; Τι ορίζω εγώ ως ακαταμάχητη και αναπόφευκτη ανασφάλεια; Τι με κάνει να νιώθω ασφαλής; Τι σου χτυπάει με μανία τα δικά σου καμπανάκια ανασφάλειας; Κι αν – ασφαλής τότε τι; Δες την οπτική μου κι αν θέλεις μάθε με και λίγο παραπάνω […]

Read More • ανασφάλεια • @haveatea.gr

Τυφλοί μέχρι το τέλος τους. @haveatea.gr

                 Κατάφεραν για λίγο να αποδράσουν από τη σκληρή αλήθεια της ζωής. Ξέφυγαν από την πραγματικότητα, έκλεισαν τα μάτια σε πρέπει και μη και αφέθηκαν στη μαγεία της στιγμής. Τυφλοί έμοιαζαν στο πέρασμα τους, χαμένοι στα όνειρα, τρελοί, αλλοπαρμένοι. Ερωτεύθηκαν, αφέθηκαν, κυνήγησαν το όνειρο, μα πρόσεξε -μονάχα μαζί. […]

Read More Τυφλοί μέχρι το τέλος τους. @haveatea.gr

Με εμένα καταλήγω ξαπλωμένη τα βράδια. @haveatea.gr

             Έχω γυρίσει από τα πιο γερά ξενύχτια μου, στα πιο πολυσύχναστα μπαρ της εποχής, στα πιο γνωστά στενάκια του κέντρου. Πνιγμένη από φίλους, μπούρδες της στιγμής, περίεργους περαστικούς, τρέλες της ηλικίας και αιωρούμενες στο κενό συζητήσεις μέχρι το ξημέρωμα. Έχω νιώσει γεμάτη ανάμεσα σε δυο χέρια, με την ανάσα […]

Read More Με εμένα καταλήγω ξαπλωμένη τα βράδια. @haveatea.gr

Μάτια κουταβιού. @haveatea.gr

                 Απ’ όλα τα βλέμματα που αντικρίζεις, όσα σε μαγνητίζουν κι όσα σε αφήνουν αδιάφορο, εκείνα τα βλέμματα, τα «κουταβίσια», που τα αποκαλώ εγώ, είναι και τα πιο αληθινά. Αυτά που σε κοιτούν με απόλυτη πίστη και εμπιστοσύνη, αφημένα στη μοίρα σου, ξαπλωμένα στα χέρια σου, κρέμονται απ’ […]

Read More Μάτια κουταβιού. @haveatea.gr

Για αυτά τα όνειρα που μάχεσαι να ξυπνήσεις. @haveatea.gr

                 Μιλώ για εκείνα τα όνειρα, που παλεύεις με υποσυνείδητο και συνειδητό, να αποφύγεις, να ξετρυπώσεις απ’ τη λούπα τους, να δραπετεύσεις. Μιλώ για τα όνειρα εκείνα, που στην πλειοψηφία τους, είναι ακαταμάχητα ελκυστικά, σε συνεπαίρνουν, σε γοητεύουν, σε κερδίζουν. Σε μεταφέρουν στο δευτερόλεπτο, στην ουτοπική πραγματικότητα που […]

Read More Για αυτά τα όνειρα που μάχεσαι να ξυπνήσεις. @haveatea.gr

Το κόκκινο πουλόβερ. @haveatea.gr

               Θέλεις η μάχη μου για το παρόν; Η βαθιά κι ατέρμονη επιμονή μου για το μέλλον; Πασχίζω καθημερινά, να με ανακουφίζω, παίρνοντας μου μακριά, σκέψεις και λόγια, που τρελαίνουν το μυαλό και τη λογική μου. Πασχίζω καθημερινά, να μη σε σκεφτώ, να μην παλέψω για άλλη μια φορά […]

Read More Το κόκκινο πουλόβερ. @haveatea.gr

Ο κατά φαντασίαν έρωτας. @haveatea.gr

                 Σε μια ρουτίνα δίχως χαμόγελο, μια σχισμή στα απέναντι σου χείλη, φωτίζει με ελπίδα τη στιγμή. Σε ένα κόσμο που βαρέθηκε  να επεξηγεί -ή δεν έμαθε ποτέ το να μιλά για ‘κείνον-, μια κουβέντα παραπάνω, έστω κι από χείλη ξένα προς εσένα, μπορούν να φέρουν τη μαγεία. […]

Read More Ο κατά φαντασίαν έρωτας. @haveatea.gr

Εκείνοι που ποτέ δεν έφυγαν, οι φίλοι. @haveatea.gr

                 Ανέκαθεν πίστευα πως μια αγκαλιά, ένα φιλί, ένα χάδι της στιγμής, μπορεί να αποτελέσει την ομορφότερη παρηγοριά σε ο, τι κι αν σ’ απασχολεί, σε ο, τι κι αν σε καίει. Συνήθως, αναζητούσα, μανιωδώς πολλές φορές, μια αγκαλιά για να κρυφτώ, μια παλάμη για να αγγίξω, δυο […]

Read More Εκείνοι που ποτέ δεν έφυγαν, οι φίλοι. @haveatea.gr

Καταραμένο timing!⚡ @haveatea.gr

               Αυτό το καταραμένο το timing. Μια έννοια τόσο αφηρημένη, τόσο γενική, τόσο «μακριά από την κοινή λογική». Κι όμως, μπορεί και καταφέρνει να έχει άμεση, δραστική και γιγάντια επίδραση σε ο, τι μας συμβαίνει στη ζωή μας. Δίχως να το καταλαβαίνουμε, χωρίς να το παίρνουμε χαμπάρι, τρυπώνει από […]

Read More Καταραμένο timing!⚡ @haveatea.gr

Η αιώνια μάχη με το υποσυνείδητο. @haveatea.gr

               Άλλο ένα βράδυ που ξύπνησα απότομα, απρόσμενα. Άλλη μια νύχτα που ξύπνησα, χωρίς και πάλι να το θέλω -ή και να το θέλω παράφορα, για να δραπετεύσω από τα δεσμά του υποσυνείδητού μου. Άλλο ένα πρωινό που με βρήκε κακόκεφη, ξενερωμένη, βαθιά απογοητευμένη με το πρώτο λεπτό, ξύπνια […]

Read More Η αιώνια μάχη με το υποσυνείδητο. @haveatea.gr

Αυτούς που δε λένε πολλά, μην τους αφήσεις να χαθούν. @haveatea.gr

                 Σε ένα κόσμο που έμαθε να λέει πολλά, μα να πράττει λιγότερα. Σε μια ρουτίνα που τα social media βαράνε ανελλιπώς από ειδοποιήσεις, μηνύματα, εικονικά «μου αρέσει» και επιβεβαιώσεις της στιγμής. Σε μια ατμόσφαιρα γεμάτη από υποσχέσεις και λόγια του αέρα, εκείνοι οι άνθρωποι, οι λιγομίλητοι, οι […]

Read More Αυτούς που δε λένε πολλά, μην τους αφήσεις να χαθούν. @haveatea.gr

Καταδικασμένες κούκλες. @haveatea.gr

    Καταδικασμένες κούκλες, που μόλις δεν τους κάνουν, τις πετούν, για να βρουν άλλες, καλύτερες να παίξουν. Χρόνια καταδικασμένες, από τα πρώτα κιόλας βήματα μας, να ανακυκλώνουμε ανθρώπους & καταστάσεις. Να ξεμαλλιάζουμε, να πετάμε, να ξεχνάμε σε έρημες και ξεχασμένες γωνιές, παλιά & άχρηστα πια σε εμάς παιχνίδια, που δεν μας κάνουν πια, δεν […]

Read More Καταδικασμένες κούκλες. @haveatea.gr

Θέλω να μείνω μόνος/η. @haveatea.gr

        *κάθε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις είναι απολύτως συμπτωματική κι ας ανταποκρίνεται σε αληθινά γεγονότα. Όλα ρέουν όμορφα και ήρεμα -συνήθως εκεί είναι η κατάλληλη στιγμή για να καταστραφούν ξανά τα πάντα. Νομίζεις πως βρήκες εκείνον τον μοναδικό, ανεπανάληπτο και αχώριστο συνδυασμό ανθρώπων που πάντοτε έψαχνες και δεν έβρισκες. Πείστηκες, έζησες […]

Read More Θέλω να μείνω μόνος/η. @haveatea.gr

Το «αντίο» ήταν ανέκαθεν ευκολότερο γραπτώς για τους δειλούς. @haveatea.gr

    Ανέκαθεν τα μηνύματα φάνταζαν ως ανώδυνη, έξυπνη λύση, ιδανική για τους δειλούς, τους υπερβολικούς, τους αναποφάσιστους, για όσους δεν έχουν ιδέα τι εστί ανθρώπινη επαφή. Σε έναν κόσμο που το «σ’αγαπώ» από το ακουστικό έχει καταντήσει καραμέλα. Σε έναν κόσμο που τρέφουμε συναισθήματα από likes, comments και καρδούλες να αιωρούνται στην ατμόσφαιρα. Σε […]

Read More Το «αντίο» ήταν ανέκαθεν ευκολότερο γραπτώς για τους δειλούς. @haveatea.gr

Μα στο τέλος της ημέρας, αυτό που μένει είναι μονάχα εσύ. @haveatea.gr

Είναι χάρισμα να είσαι κοινωνικός, φιλικός με τους γύρω σου, η ψυχή της παρέας. Να βγαίνεις, να διασκεδάζεις, να πίνεις – να μεθάς, να συναναστρέφεσαι με άντρες & γυναίκες. Να μπορείς να επικοινωνείς, να έχεις εκείνο το χάρισμα του να ακούς και να σ’ ακούν. Να φλερτάρεις, να ερωτεύεσαι, να αγαπάς, να νοιάζεσαι, να συνηθίζεις, […]

Read More Μα στο τέλος της ημέρας, αυτό που μένει είναι μονάχα εσύ. @haveatea.gr

Για όσους ζουν για την απώλεια. @haveatea.gr

    Έρωτας και μαζοχισμός. Δινόμαστε, αφηνόμαστε, κρεμάμε όνειρα κι ελπίδες σε μεγάλες ταμπέλες, σε ξένα κλαριά, ασταθή κλαριά, έτοιμα να γκρεμιστούν, πετώντας ό, τι τους έχει απομείνει επάνω τους. Πληγωνόμαστε, πονάμε, σερνόμαστε αργά και βασανιστικά στα πατώματα της θλίψης, της απογοήτευσης. Γεννιόμαστε & γεννάμε ανθρώπους για χάρη μιας απώλειας. Ξεκινάμε από το μηδέν, με […]

Read More Για όσους ζουν για την απώλεια. @haveatea.gr

Ο μόνιμος φόβος της φυγής. @haveatea.gr

    Θέλεις ο φόβος μου για το αύριο, η δειλία για το άγνωστο, η μόνιμη άρνηση μου να αποδεχθώ πως όλα τελικά θα πάνε καλά; Μονίμως βιώνω κάθε ίχνος εκείνου του αβάσταχτου φόβου, του ανίκητου, του ακαταμάχητου. Κάθε σταγόνα της ενδεχόμενης φυγής σου λούζει ολόκληρο το κορμί μου. Έμπειροι εμείς οι ίδιοι από τους […]

Read More Ο μόνιμος φόβος της φυγής. @haveatea.gr

Καταδικασμένοι να υπακούμε στους κανόνες ενός παθήματος. @haveatea.gr

    Καταδικασμένοι άνθρωποι για ανθρώπους. Καταδικασμένη να ανακυκλώνω ξανά και ξανά ανθρώπους, πάλι απ’ την αρχή, απ’ το μηδέν, από το τίποτα. Ο ένας πίσω απ’ τον άλλο, σα να μη συνέβη ποτέ τίποτα, σα να μην πέρασε κανείς πιο πριν, σα να παρέμεινε άτρωτη η καρδιά μου παρ’ όλα τα χτυπήματα. Καταδικασμένη να […]

Read More Καταδικασμένοι να υπακούμε στους κανόνες ενός παθήματος. @haveatea.gr