Το ταλέντο μου να απωθώ όποιον μ’αγαπά. | Από την Έλενα.

Εικοσιένα χρόνια τώρα & ξέρεις τι έχω καταλάβει? Πως όλοι φεύγουν όταν έχεις την ανάγκη να μείνουν, πιο πολύ από κάθε άλλη φορά. Τι έχεις τα βράδια, όταν ξαπλώνεις; To έχεις σκεφτεί ποτέ; Τον εαυτό σου θα μου πεις.. τον έχεις; Συνήθισες να ξυπνάς στο διπλό κρεβάτι μόνος σου. Έχεις βολευτεί και στην ιδέα πως […]

Read More Το ταλέντο μου να απωθώ όποιον μ’αγαπά. | Από την Έλενα.

Μια -αρχική- γεμάτη αναμνήσεις. | Από τη Νάσια.

Καταραμένη η αρχική, καταραμένα κι όσα φιλοξενεί απόψε & κάθε απόψε. Την ονομάζουν αρχική, προσδιορίζοντας το ρόλο της. Σου κάνουν φανερό πως άπαξ και την επισκεφθείς, σκοπεύεις να δεις όλα τα νέα των φίλων σου και μη εκεί έξω. Αυτό που δε ξέρουν, γι’ αυτό που γελιούνται, είναι πως εσύ μόνο νέα δεν αντικρίζεις. Όλα […]

Read More Μια -αρχική- γεμάτη αναμνήσεις. | Από τη Νάσια.

Πιο καταστροφικός & απ’τα τσιγάρα μου. | Από τη Μαριάνθη.

Σύντομα θα πιστέψω ότι τα τσιγάρα μου,  Είναι λιγότερο βλαβερά για ‘μένα  Απ’ότι είσαι εσύ.  Θα το σιγουρέψω σύντομα.  Θα αναρωτηθείς «πως;»  και εγώ θα σου απαντήσω ότι είναι τόσα μικρά δικά σου πράγματα,  Τα οποία μου προσέφεραν ευτυχία,  Αλλά ταυτοχρόνως και δυστυχία.  Εκείνη την στιγμή που θα σε δω να αλλάζεις πρόσωπο Όταν η κατάσταση θα σε ζορίσει Και θα απορρήσω αυτόματα,«γιατί;»  Εκείνη την στιγμή που θα μου πεις Πως δεν μπορείς να αγαπήσεις,  Γιατί δεν μπορείς να βάλεις κανέναν πάνω από εσένα.  Όταν θα μου πεις ότι ίσως να μην ερωτευείς ποτέ, κανέναν Παραπάνω από τον ίδιο σου τον εαυτό.  Εκείνη την στιγμή που θα σε κοιτάξω και θα πω «γιατί αυτός;»  Εκείνη την στιγμή που θα μου πεις ότι Είναι ωραίο που συζητάμε  Αλλά εγώ θα σου πω ότι εμπιστεύομαι σκέψεις μαζί σου,  Αλλά πάλι δεν θα καταλάβεις Εκείνη τη στιγμή που θα με κοιτάξεις με απάθεια,  Και θα νιώσω ότι με διαπερνά πόνος.  Εκείνη την στιγμή που δεν θα καταλάβεις  Ούτε γιατί σε κοιτάω επίμονα,  Ούτε γιατί σε επιλέγω,  Ούτε γιατί σε αγαπώ.  Ούτε γιατί με γεμίζεις «γιατί;»  Αλλά πως γίνεται να αιτιολογήσουμε την αγάπη;  Αυτή είναι η βασική μας διαφορά.  Τελικά όμως καταλήξαμε σε ένα κοινό συμπέρασμα.  Η πολλή αγάπη,  όποια κι αν είναι αυτή εν τέλη,  έχει την τάση να καταστρέφει.  Και κάπως έτσι,  δεν θα μπορέσουμε ποτέ να καταλάβουμε Όχι μόνο εγώ, αλλά και εσύ Γιατί μου έλεγες να μην καπνίζω τόσο.  — Μαριάνθη.

Read More Πιο καταστροφικός & απ’τα τσιγάρα μου. | Από τη Μαριάνθη.

Ταξιδιάρα μου καρδιά…| Από τη Στέλλα.

Ταξιδιάρα μου καρδιά, που τριγυρνάς πάλι; Ποια ανθρώπινη μορφή σε μαγνητίζει και δεν αφήνεις το μυαλό να μιλήσει; Ποιο σώμα θαυμάζεις τα βράδια; Γιατί δεν είσαι εδώ να με συντροφεύεις, γιατί πηγαίνεις σε μέρη σκοτεινά όπου οι άνθρωποι έχουν μόνο το κακό στο νου τους; Φταίω κι εγώ που σε αφήνω και δεν σε κλείδωσα […]

Read More Ταξιδιάρα μου καρδιά…| Από τη Στέλλα.

Πιο καλή η μοναξιά. | Από τη Νάσια.

Κάθομαι κι αναπολώ κάθε γλυκιά και πικρή στιγμή τούτης της ζωής που καταδικάστηκα να ζω. Κοιτώ ψηλά τον ουρανό, όλο θάρρος, κόντρα στον άνεμο. Τους βλέπω όλους και όλες να πλανιούνται αμέριμνοι στο πορτραίτο τ’ ουρανού. Φεύγουν, κουνώντας μου το μαντήλι σε ρυθμούς ευτυχίας. Κι εγώ…εγώ πάλι μόνη. Διχασμένη για το αν η μοναξιά είναι […]

Read More Πιο καλή η μοναξιά. | Από τη Νάσια.

Ανεκπλήρωτες αγάπες χαμένες στο χρόνο. | Από την Ιωάννα.

Υπάρχουν όμορφα και άσχημα εμπόδια. Η ζωή έκανε το παιχνίδι της -όπως πάντα- αλλά εγώ δεν θα την άφηνα να μας διαλύσει ό, τι είχε μείνει. Πίστευα πως ότι ζούμε στην πορεία της μικρής ζωή μας στο τέλος της κάθε περιπέτειας -όποια και αν ήταν αυτή- καλή ή κακή μας επιφύλαξε μια έκπληξη. Κάπου εκεί […]

Read More Ανεκπλήρωτες αγάπες χαμένες στο χρόνο. | Από την Ιωάννα.

Υπήρξαμε για λίγο φίλοι. | Από την Εβελίνα.

Ένα από τα ωραιότερα δώρα και μια κατάσταση που σε κάνει να καυχιέσαι στη σκέψη της και μόνο είναι οι άνθρωποι που επέλεξες να συντροφεύουν τη ζωή σου. Εκείνοι που ονόμασες φίλους, τους εκμυστηρεύτηκες προσωπικές σου στιγμές και πόσο μάλλον ζήσατε άλλες τόσες μαζί. Όμως, υπάρχουν και εκείνοι που τα φέρνουν έτσι οι συγκυρίες και […]

Read More Υπήρξαμε για λίγο φίλοι. | Από την Εβελίνα.