Μια μέρα στο βαγόνι. | Από τον Χρήστο.

Μια μέρα παραλίγο να μπεις στο βαγόνι μου. Δεν πρόλαβες όμως. Η πόρτα έκλεισε μπροστά σου και εγώ έμεινα να σε κοιτάζω. Κατέβηκα Μοναστηράκι και έκατσα στα σκαλιά. Ευχόμουν να κατέβεις και καθώς θα ανέβαινες, να κοιταζόμασταν. Δεν κατέβηκες ποτέ παρ’ όλα αυτά. Θυμάμαι που –για πλάκα- σου έλεγα ότι αν ποτέ σταματήσεις να μου […]

Read More Μια μέρα στο βαγόνι. | Από τον Χρήστο.

Το παιχνίδι τελείωσε για εμένα. | Από την Έλενα.

  Οι μέρες περνάνε κ εγώ δεν έχω κανένα σημάδι σου. Κανένα δείγμα μεταμέλειας. Καμία λαχτάρα να γυρίσεις πίσω. Καλύτερα έτσι. Δε μπορώ να κοροϊδεύω τον εαυτό μου πια. Είναι όντως καλύτερα έτσι. Να τελειώσουμε με ένα καληνύχτα. Όπως αρχίσαμε. Δε θέλω να γυρίσεις. Φοβάμαι πως αυτή τη φορά το όχι που θα ακούσεις θα […]

Read More Το παιχνίδι τελείωσε για εμένα. | Από την Έλενα.

Και πάλι…είπα πολλά. | Από τη Νάσια.

    Και πάλι άφησα τις λέξεις να τρέξουν από το στόμα μου. Πάλι μου χίμηξε εκείνος ο χείμαρρος συναισθημάτων, σκέψεων και ιδεών. Πρώτα σε εμένα κι ύστερα σε όποιον είχα απέναντι μου. Γιατί έτσι είναι. Έτσι πάει, πρώτα μπαίνω εγώ μπροστά. Κι αν..αν καταφέρω να παλέψω και τον εαυτό μου, τότε επιτίθεμαι σε όποιον […]

Read More Και πάλι…είπα πολλά. | Από τη Νάσια.

Η νύχτα έχει πολλά πρόσωπα. | Από τη Στέλλα.

Ζόρικη η νύχτα ,ύπουλη. Παράλληλα όμως είναι και όμορφη. Ρίχνει το μαύρο της πέπλο αγκαλιάζοντας απαλά την Γη, τα φώτα της πόλης ανάβουν για να φωτίσουν και το πιο απόμακρο στενό της. Εκείνες οι συγκεκριμένες ώρες, είναι ώρες που κάθε άμυνα σου θα γκρεμιστεί . Το μυαλό σου γεμίζει με σκέψεις και εικόνες. Σκέψεις και […]

Read More Η νύχτα έχει πολλά πρόσωπα. | Από τη Στέλλα.

Μια -αρχική- γεμάτη αναμνήσεις. | Από τη Νάσια.

Καταραμένη η αρχική, καταραμένα κι όσα φιλοξενεί απόψε & κάθε απόψε. Την ονομάζουν αρχική, προσδιορίζοντας το ρόλο της. Σου κάνουν φανερό πως άπαξ και την επισκεφθείς, σκοπεύεις να δεις όλα τα νέα των φίλων σου και μη εκεί έξω. Αυτό που δε ξέρουν, γι’ αυτό που γελιούνται, είναι πως εσύ μόνο νέα δεν αντικρίζεις. Όλα […]

Read More Μια -αρχική- γεμάτη αναμνήσεις. | Από τη Νάσια.

Ταξιδιάρα μου καρδιά…| Από τη Στέλλα.

Ταξιδιάρα μου καρδιά, που τριγυρνάς πάλι; Ποια ανθρώπινη μορφή σε μαγνητίζει και δεν αφήνεις το μυαλό να μιλήσει; Ποιο σώμα θαυμάζεις τα βράδια; Γιατί δεν είσαι εδώ να με συντροφεύεις, γιατί πηγαίνεις σε μέρη σκοτεινά όπου οι άνθρωποι έχουν μόνο το κακό στο νου τους; Φταίω κι εγώ που σε αφήνω και δεν σε κλείδωσα […]

Read More Ταξιδιάρα μου καρδιά…| Από τη Στέλλα.

Ανεκπλήρωτες αγάπες χαμένες στο χρόνο. | Από την Ιωάννα.

Υπάρχουν όμορφα και άσχημα εμπόδια. Η ζωή έκανε το παιχνίδι της -όπως πάντα- αλλά εγώ δεν θα την άφηνα να μας διαλύσει ό, τι είχε μείνει. Πίστευα πως ότι ζούμε στην πορεία της μικρής ζωή μας στο τέλος της κάθε περιπέτειας -όποια και αν ήταν αυτή- καλή ή κακή μας επιφύλαξε μια έκπληξη. Κάπου εκεί […]

Read More Ανεκπλήρωτες αγάπες χαμένες στο χρόνο. | Από την Ιωάννα.