Απόψε..μη μείνεις σπίτι. | Από τη Νάσια.

Απόψε που σου γράφω, φρόντισε να μην κάτσεις σπίτι. Φρόντισε να βγεις, να διασκεδάσεις, να δεις τη ζωή απ’ την όψη που της αξίζει. Τηλεφώνησε σε 2-3 κοντινά φιλαράκια και προκάλεσε τους σε μια βραδινή εξόρμηση μαζί σου. Φρόντισε να μην είστε μεγάλη παρέα, μην ξεχνάς πως όλοι οι καλοί χωράνε, μα ό,που λαλούν πολλοί […]

Read More Απόψε..μη μείνεις σπίτι. | Από τη Νάσια.

Κρεμώντας την ελπίδα μου σε εκείνη τη πράσινη κουκκίδα. | Από τη Νάσια.

Ανοίγω τα μάτια το πρώτο κιόλας λεπτό που αντιλαμβάνομαι πως έφτασα στο προορισμό του ονείρου μου και ξύπνησα. Και πάλι σε συνάντησα εκεί. Φροντίζεις να βασανίζεις κάθε πτυχή του εγώ μου τα πρωινά με την απουσία σου και τις νύχτες με την απρόσμενη παρουσία σου. Ανοίγω όλο θάρρος το κινητό. Δεν κοιτώ καλά και καθαρά […]

Read More Κρεμώντας την ελπίδα μου σε εκείνη τη πράσινη κουκκίδα. | Από τη Νάσια.

Κρεμώντας την ελπίδα μου σε εκείνη τη πράσινη κουκκίδα.

Ανοίγω τα μάτια το πρώτο κιόλας λεπτό που αντιλαμβάνομαι πως έφτασα στο προορισμό του ονείρου μου και ξύπνησα. Και πάλι σε συνάντησα εκεί. Φροντίζεις να βασανίζεις κάθε πτυχή του εγώ μου τα πρωινά με την απουσία σου και τις νύχτες με την απρόσμενη παρουσία σου. Ανοίγω όλο θάρρος το κινητό. Δεν κοιτώ καλά και καθαρά […]

Read More Κρεμώντας την ελπίδα μου σε εκείνη τη πράσινη κουκκίδα.

Πασχίζουν να σου μοιάσουν. | Από τη Νάσια.

Θαρρείς πως αν όχι έμαθαν – μάντεψαν –  πόσο διαφέρεις από εκείνους. Θαρρείς πως κάποιος κακοπροαίρετος, έτρεξε να τους προλάβει τα κακά μαντάτα. Κακά για ‘κείνους. Πως βρέθηκε κάπου, κάποτε, κάποιος που να διαφέρει. Κάποιος που να ξεχωρίζει. Κάποιος που να λάμπει στη θαμπάδα τους. Κι αν αυτό δεν είναι κακό για ‘κείνους, τότε τι; […]

Read More Πασχίζουν να σου μοιάσουν. | Από τη Νάσια.

Η Αθήνα είναι έρωτας. | Από την Εβελίνα.

Μια πόλη που δεν ησυχάζει ποτέ. Που πάντα νιώθεις ασφαλής και πάντα απροστάτευτος. Έχει την ικανότητα να συνδέει εντελώς διαφορετικά πράγματα μεταξύ τους τόσο αρμονικά που σχεδόν τρομάζεις. Κι ενώ στην Ομόνοια επικρατεί μια ατέρμονη φασαρία, στα Αναφιώτικα λίγα μόλις λεπτά, θα καταφέρεις να απολαύσεις αυτήν την ομορφιά, αυτό το πολύτιμο μάρμαρο που απλώνεται στα […]

Read More Η Αθήνα είναι έρωτας. | Από την Εβελίνα.

Στην κόλαση παράδεισος. | Από τον Κώστα.

Θυμάμαι την πρώτη μάτια σου… Τότε με πρωτοέκαψες! Με έκανες να γελάσω και για πρώτη φορά & δεν ήταν από αμηχανία… Έριξες το βλέμμα σου. Μα διάβασα τα μάτια σου! Γλυκός; Χαζούλης; Δεν ξέρω μα μου άρεσε… Σε προκάλεσε να αναρωτηθείς! Αρκούσε. Είσαι όντως εσύ! Ξέρω πως τέτοιες απορίες μας δημιουργούνται πολλές φορές μέσα σε […]

Read More Στην κόλαση παράδεισος. | Από τον Κώστα.

Ο κόσμος καταστράφηκε & εγώ ακόμη σ’αγαπώ. | Από τη Νάσια.

Θα μ’αγαπάς ακόμη κι αν τελειώσει ο κόσμος; Όταν όλα θα έχουν τελειώσει, εσύ θα είσαι εκεί να τα αρχίσουμε όλα απ’ την αρχή; Θα είσαι εκεί για εμένα, όταν όλοι θα ‘χουν φύγει στα κλεφτά; Θα μπορώ πια να κρυφτώ στο δικό σου καταφύγιο όταν κάθε γωνιά του κόσμου μου θα αποτελεί απειλή; Ψίθυροι […]

Read More Ο κόσμος καταστράφηκε & εγώ ακόμη σ’αγαπώ. | Από τη Νάσια.