Απόψε..μη μείνεις σπίτι. | Από τη Νάσια.

Απόψε που σου γράφω, φρόντισε να μην κάτσεις σπίτι. Φρόντισε να βγεις, να διασκεδάσεις, να δεις τη ζωή απ’ την όψη που της αξίζει. Τηλεφώνησε σε 2-3 κοντινά φιλαράκια και προκάλεσε τους σε μια βραδινή εξόρμηση μαζί σου. Φρόντισε να μην είστε μεγάλη παρέα, μην ξεχνάς πως όλοι οι καλοί χωράνε, μα ό,που λαλούν πολλοί […]

Read More Απόψε..μη μείνεις σπίτι. | Από τη Νάσια.

Κρεμώντας την ελπίδα μου σε εκείνη τη πράσινη κουκκίδα. | Από τη Νάσια.

Ανοίγω τα μάτια το πρώτο κιόλας λεπτό που αντιλαμβάνομαι πως έφτασα στο προορισμό του ονείρου μου και ξύπνησα. Και πάλι σε συνάντησα εκεί. Φροντίζεις να βασανίζεις κάθε πτυχή του εγώ μου τα πρωινά με την απουσία σου και τις νύχτες με την απρόσμενη παρουσία σου. Ανοίγω όλο θάρρος το κινητό. Δεν κοιτώ καλά και καθαρά […]

Read More Κρεμώντας την ελπίδα μου σε εκείνη τη πράσινη κουκκίδα. | Από τη Νάσια.

Κρεμώντας την ελπίδα μου σε εκείνη τη πράσινη κουκκίδα.

Ανοίγω τα μάτια το πρώτο κιόλας λεπτό που αντιλαμβάνομαι πως έφτασα στο προορισμό του ονείρου μου και ξύπνησα. Και πάλι σε συνάντησα εκεί. Φροντίζεις να βασανίζεις κάθε πτυχή του εγώ μου τα πρωινά με την απουσία σου και τις νύχτες με την απρόσμενη παρουσία σου. Ανοίγω όλο θάρρος το κινητό. Δεν κοιτώ καλά και καθαρά […]

Read More Κρεμώντας την ελπίδα μου σε εκείνη τη πράσινη κουκκίδα.

Πασχίζουν να σου μοιάσουν. | Από τη Νάσια.

Θαρρείς πως αν όχι έμαθαν – μάντεψαν –  πόσο διαφέρεις από εκείνους. Θαρρείς πως κάποιος κακοπροαίρετος, έτρεξε να τους προλάβει τα κακά μαντάτα. Κακά για ‘κείνους. Πως βρέθηκε κάπου, κάποτε, κάποιος που να διαφέρει. Κάποιος που να ξεχωρίζει. Κάποιος που να λάμπει στη θαμπάδα τους. Κι αν αυτό δεν είναι κακό για ‘κείνους, τότε τι; […]

Read More Πασχίζουν να σου μοιάσουν. | Από τη Νάσια.

Η Αθήνα είναι έρωτας. | Από την Εβελίνα.

Μια πόλη που δεν ησυχάζει ποτέ. Που πάντα νιώθεις ασφαλής και πάντα απροστάτευτος. Έχει την ικανότητα να συνδέει εντελώς διαφορετικά πράγματα μεταξύ τους τόσο αρμονικά που σχεδόν τρομάζεις. Κι ενώ στην Ομόνοια επικρατεί μια ατέρμονη φασαρία, στα Αναφιώτικα λίγα μόλις λεπτά, θα καταφέρεις να απολαύσεις αυτήν την ομορφιά, αυτό το πολύτιμο μάρμαρο που απλώνεται στα […]

Read More Η Αθήνα είναι έρωτας. | Από την Εβελίνα.

Στην κόλαση παράδεισος. | Από τον Κώστα.

Θυμάμαι την πρώτη μάτια σου… Τότε με πρωτοέκαψες! Με έκανες να γελάσω και για πρώτη φορά & δεν ήταν από αμηχανία… Έριξες το βλέμμα σου. Μα διάβασα τα μάτια σου! Γλυκός; Χαζούλης; Δεν ξέρω μα μου άρεσε… Σε προκάλεσε να αναρωτηθείς! Αρκούσε. Είσαι όντως εσύ! Ξέρω πως τέτοιες απορίες μας δημιουργούνται πολλές φορές μέσα σε […]

Read More Στην κόλαση παράδεισος. | Από τον Κώστα.

Ο κόσμος καταστράφηκε & εγώ ακόμη σ’αγαπώ. | Από τη Νάσια.

Θα μ’αγαπάς ακόμη κι αν τελειώσει ο κόσμος; Όταν όλα θα έχουν τελειώσει, εσύ θα είσαι εκεί να τα αρχίσουμε όλα απ’ την αρχή; Θα είσαι εκεί για εμένα, όταν όλοι θα ‘χουν φύγει στα κλεφτά; Θα μπορώ πια να κρυφτώ στο δικό σου καταφύγιο όταν κάθε γωνιά του κόσμου μου θα αποτελεί απειλή; Ψίθυροι […]

Read More Ο κόσμος καταστράφηκε & εγώ ακόμη σ’αγαπώ. | Από τη Νάσια.

Μαμά είναι μόνο μία. | Από την Εβελίνα.

  Μάνα, μητέρα, μαμά. Μία έννοια χιλιάδες συναισθήματα και ανησυχίες. Ο άνθρωπος που δεν χρήζει μέτρο σύγκρισης με κανέναν άλλον σε αυτόν τον κόσμο. Ο άνθρωπος που σε γέννησε, σε μεγάλωσε, σε ανάθρεψε και σου έδωσε ό, τι χρειάστηκες προκειμένου να βγεις πολίτης σε αυτήν την κοινωνία. Πόνεσε, έκλαψε, σε αγκάλιασε, σε θήλασε και πάντοτε […]

Read More Μαμά είναι μόνο μία. | Από την Εβελίνα.

Δεν ανήκω εδώ.| Από την Ήλις. 

Θέλω να αποδράσω από το κελί.. Να φύγω μακριά από την τσιμεντούπολη με τους γκρίζους τοίχους και το τσιμέντο να με πνίγουν.. Μόνο πίσω με πάει.. Το νιώθω, δεν ανήκω εδώ . Μα, ούτε ξέρω που ανήκω .. Γι’αυτό πράττεις για να μάθεις, σωστά..; Έχω μάθει να ακούω την καρδιά μου και να την ακολουθώ, […]

Read More Δεν ανήκω εδώ.| Από την Ήλις. 

Μίλα μου. | Από την Εβελίνα.

Η σιωπή φέρνει τις πιο μεγάλες παρεξηγήσεις. Κλέβει τη θέση από κάθε λέξη δημιουργώντας ένα χάος, μέσα στο οποίο βρίσκεσαι πλημμυρισμένος και έτοιμος να εκραγείς. Να εκραγείς από τις σκέψεις που σε προβληματίζουν, σε βασανίζουν αντί να βρεις το θάρρος να μιλήσεις. Γιατί, για να πεις αυτά που αισθάνεσαι, χρειάζεται τόλμη. Μίλα μου και ας […]

Read More Μίλα μου. | Από την Εβελίνα.

Κι η απόσταση μηδέν μπροστά στον έρωτα. | Από τη Φαίδρα.

Ας μιλήσουμε για την απόσταση. Κάποτε κάποιος μου είπε πως δεν μπορείς να έχεις τίποτα με έναν άνθρωπο που είναι μακρυά σου. Κι αν..αν του μιλούσες για συναισθήματα, εκείνος μισογελούσε και άλλαζε θέμα. Εγώ φρόντιζα να μην του απαντώ.. Δεν μπήκα στην διαδικασία να του εξηγήσω κάτι που από ότι φαίνεται δεν είχε νιώσει ποτέ του. Όμως, νομίζω πως πρέπει -μπορεί και μάταια- να προσπαθήσω να τον βοηθήσω έστω με λόγια, να καταλάβει. Θα του πω λοιπόν, για το πόσο κοντά μπορούν να ‘ναι οι καρδιές δυο ανθρώπων. Πως σε δευτερόλεπτα, δυο άτομα αντικριστά, το ένα απέναντι απ’ το άλλο μηδενίζουν τις αποστάσεις σαν να ‘ταν παιχνιδάκι. Άσε με λοιπόν να σου μιλήσω για τις νύχτες που περιμένω ένα μήνυμα να μου δώσει δύναμη, για τα πρωινά που ξυπνάω κι από το πρώτο μόλις  λεπτό που ανοίγω τα ματιά μου, […]

Read More Κι η απόσταση μηδέν μπροστά στον έρωτα. | Από τη Φαίδρα.

Διέξοδος στο Χάος μου.| Από την Ήλις

Έπεσα πάλι στο κενό.. Πόσο γρήγορα και εύκολα συμβιβάζεσαι με την χαρά και τον έρωτα Και πόσο γρήγορα και επώδυνα συμβιβάζεσαι ξανά με την μοναξιά και το κενό σου. Όταν περνάς όμορφα, ο χρόνος τρέχει Και εσύ τρέχεις από πίσω του να τον προλάβεις, Μπας και τον σταματήσεις έστω και για λίγο Ώστε να το […]

Read More Διέξοδος στο Χάος μου.| Από την Ήλις