Εσύ που ακούς τα πάντα… | Από την Εβελίνα.

Εκείνοι οι άνθρωποι που αποτελούν συνοδοιπόροι, σύμβουλοι, προστάτες, το πρώτο τηλέφωνημα και στα εύκολα και στα δύσκολα. Που ακούνε τα πάντα, πάντα. Κάθε γέλιο μας, κλάμα, παράπονό μας, ανησυχίες, τα πιο τρελά μας όνειρα. Εκείνοι που μέτρο σύγκρισης δεν υπάρχει, αυτοί που αποτελούν μοναδικότητα, η φωνή που καταφέρνει να μας ηρεμήσει κι ας μη μας […]

Read More Εσύ που ακούς τα πάντα… | Από την Εβελίνα.

Είμαστε λίγοι εμείς που ερωτευόμαστε ακόμη. | Από την Ιωάννα.

Λίγοι μα ξεχωριστοί. Κάπου έξω από τους σκαρτους ανθρώπους αυτής της κοινωνίας κάποιος θα μας επιλέξει για να μας αγαπήσει. Κάποιος θα καταφέρει δειλά δειλά, αφού φυσικά έχει κοπιάσει για να βρει, εκείνο το κρυφό κι αξιολάτρευτο εαυτό μας, που μόνο να αγαπηθεί μπορεί. Είναι αξιοθαύμαστο να αγαπάμε “δυνατά” στις ημέρες μας. Κανείς δεν έχει […]

Read More Είμαστε λίγοι εμείς που ερωτευόμαστε ακόμη. | Από την Ιωάννα.

Σε ευχαριστώ. | Από την Εβελίνα.

Σ’ ευχαριστώ. Για τις στιγμές που δεν άντεχα ούτε εγώ η ίδια τον εαυτό μου και εσύ τον αγάπησες. Για τότε που μου σκούπισες τα δάκρυα δίνοντάς μου δύναμη και για χθες που με διαβεβαίωσες πως όλα θα πάρουν το δρόμο τους. Σ’ ευχαριστώ για τις σφιχτές αγκαλιές, τις αληθινές, που καταφέρνεις να με πάρεις, […]

Read More Σε ευχαριστώ. | Από την Εβελίνα.

Στην κόλαση παράδεισος. | Από τον Κώστα.

Θυμάμαι την πρώτη μάτια σου… Τότε με πρωτοέκαψες! Με έκανες να γελάσω και για πρώτη φορά & δεν ήταν από αμηχανία… Έριξες το βλέμμα σου. Μα διάβασα τα μάτια σου! Γλυκός; Χαζούλης; Δεν ξέρω μα μου άρεσε… Σε προκάλεσε να αναρωτηθείς! Αρκούσε. Είσαι όντως εσύ! Ξέρω πως τέτοιες απορίες μας δημιουργούνται πολλές φορές μέσα σε […]

Read More Στην κόλαση παράδεισος. | Από τον Κώστα.

Ο κόσμος καταστράφηκε & εγώ ακόμη σ’αγαπώ. | Από τη Νάσια.

Θα μ’αγαπάς ακόμη κι αν τελειώσει ο κόσμος; Όταν όλα θα έχουν τελειώσει, εσύ θα είσαι εκεί να τα αρχίσουμε όλα απ’ την αρχή; Θα είσαι εκεί για εμένα, όταν όλοι θα ‘χουν φύγει στα κλεφτά; Θα μπορώ πια να κρυφτώ στο δικό σου καταφύγιο όταν κάθε γωνιά του κόσμου μου θα αποτελεί απειλή; Ψίθυροι […]

Read More Ο κόσμος καταστράφηκε & εγώ ακόμη σ’αγαπώ. | Από τη Νάσια.

Μαμά είναι μόνο μία. | Από την Εβελίνα.

  Μάνα, μητέρα, μαμά. Μία έννοια χιλιάδες συναισθήματα και ανησυχίες. Ο άνθρωπος που δεν χρήζει μέτρο σύγκρισης με κανέναν άλλον σε αυτόν τον κόσμο. Ο άνθρωπος που σε γέννησε, σε μεγάλωσε, σε ανάθρεψε και σου έδωσε ό, τι χρειάστηκες προκειμένου να βγεις πολίτης σε αυτήν την κοινωνία. Πόνεσε, έκλαψε, σε αγκάλιασε, σε θήλασε και πάντοτε […]

Read More Μαμά είναι μόνο μία. | Από την Εβελίνα.

Δεν ανήκω εδώ.| Από την Ήλις. 

Θέλω να αποδράσω από το κελί.. Να φύγω μακριά από την τσιμεντούπολη με τους γκρίζους τοίχους και το τσιμέντο να με πνίγουν.. Μόνο πίσω με πάει.. Το νιώθω, δεν ανήκω εδώ . Μα, ούτε ξέρω που ανήκω .. Γι’αυτό πράττεις για να μάθεις, σωστά..; Έχω μάθει να ακούω την καρδιά μου και να την ακολουθώ, […]

Read More Δεν ανήκω εδώ.| Από την Ήλις.